Holandia, która patrzy w przyszłość i pielęgnuje tradycję. Rotterdam i Haga – dwa miasta, dwie dusze

Zobacz również
Strona głównaTurystykaHolandia, która patrzy w przyszłość i pielęgnuje tradycję. Rotterdam i Haga –...

Holandia potrafi zaskakiwać. W jeden dzień możesz przejechać z Amsterdamu do Rotterdamu, a potem do Hagi i mieć wrażenie, że odwiedzasz zupełnie inne kraje. Jedno miasto jest nowoczesne, a drugie spokojne, eleganckie, z dworską historią. Rotterdam i Haga są jak dwa bieguny – a między nimi tysiące lat historii, smaków i wrażeń.

Rotterdam – miasto, które wciąż buduje się na nowo

Do Rotterdamu pojechałam trochę z przekory. Wszyscy mówili: Po co ci Rotterdam, tam nic nie ma, same wieżowce i port!. A ja chciałam zobaczyć, jak wygląda miasto, które po wojnie musiało powstać z gruzów. I zakochałam się.

Rotterdam nie przypomina żadnej innej holenderskiej metropolii. Nie ma tu wąskich, historycznych uliczek jak w Amsterdamie czy Delft. W maju 1940 roku miasto zostało zbombardowane i niemal całkowicie zniszczone. Po zakończeniu wojny odbudowano je, ale postanowiono nie odtwarzać go cegła po cegle. Zamiast tego postawiono na nowoczesność. Efekt jest spektakularny.

Już sam dworzec Rotterdam Centraal robi wrażenie. Z zewnątrz wygląda jak ogromny, błyszczący grot strzały – kanciasty, nowoczesny, pełen szkła i metalu. Kiedy wysiadłam z pociągu, poczułam się jak w futurystycznym mieście. Szerokie bulwary, wysokie wieżowce, przeszklone fasady – przestrzeń jest tu ogromna, powietrze pachnie morzem, a wszystko wydaje się nowe i świeże.

Największe wrażenie zrobił na mnie Erasmusbrug, zwany Łabędziem. Biały most o smukłej, wygiętej konstrukcji, przypominający rozpostarte skrzydło ptaka. Spacer po nim to czysta przyjemność – wiatr znad rzeki Maas smaga twarz, a z każdej strony rozpościera się widok na skyline Rotterdamu, pełen strzelistych budynków i ruchliwych statków sunących po wodzie.

Koniecznie trzeba zajrzeć do Markthal – hali targowej, która z zewnątrz przypomina ogromny, srebrzysty łuk. W środku czeka prawdziwy festiwal kolorów. Na suficie rozciąga się gigantyczny fresk przedstawiający owoce, kwiaty i warzywa – największe dzieło sztuki w Holandii, zajmujące aż 11 000 metrów kwadratowych! Na straganach można kupić wszystko: świeże ryby, egzotyczne przyprawy, sery i słodkości. Skusiłam się na poffertjes – małe, puszyste naleśniczki, posypane cukrem pudrem. Gorące i pachnące wanilią były absolutnie nieziemskie.

Ale Rotterdam to przede wszystkim miasto muzeów. Jest ich tu prawie trzydzieści! Z pewnością warto zajrzeć do Museum Boijmans Van Beuningen, gdzie znajdują się płótna mistrzów, od średniowiecza po współczesność. Są tu dzieła van Eycka, Rembrandta, Rubensa, a także słynna „Wieża Babel” Bruegla. W jednej sali można przenieść się z gotyku prosto w impresjonizm. To jeden z najbogatszych zbiorów sztuki w Holandii.

Zaledwie kilka kroków dalej znajduje się Kunsthal Rotterdam – muzeum, które nigdy nie wygląda tak samo. W jego trzech halach wystawowych i dwóch galeriach prezentowane są ciągle zmieniające się ekspozycje: sztuka wizualna, fotografia, design, architektura, a czasem nawet kultura spoza Europy. Raz trafiłam na wystawę poświęconą modzie lat 80., a innym razem – na fotografie pustyń świata.

W okolicy Museumpark znajdziesz także NAI, czyli Holenderski Instytut Architektury. To nie tylko muzeum, ale i ogromna biblioteka oraz archiwum projektów. Tu można zobaczyć, jak powstają miasta. Modele, rysunki, makiety – wszystko tutaj pokazuje, jak Holendrzy myślą o urbanistyce.

Nie można pominąć Maritiem Museum, czyli Muzeum Morskiego. To podróż przez historię Rotterdamu jako największego portu Europy. Są tu stare mapy, modele statków, przyrządy nawigacyjne, a także zakotwiczony tuż obok XIX-wieczny okręt wojenny „Buffel”, który można zwiedzać. W środku pachnie starym drewnem i smarem, a wąskie korytarze przypominają, jak ciasno było kiedyś na statkach.

Het Schielandshuis to jedyny budynek w centrum Rotterdamu, który przetrwał bombardowania. W środku mieści się muzeum, dzięki któremu poznasz historię miasta, zobaczysz stare plany urbanistyczne, obrazy, stroje i przedmioty codziennego użytku z dawnych epok. To mały kawałek starego Rotterdamu, który ocalał wśród morza szkła i betonu.

Mimo że Rotterdam kojarzy się z nowoczesnością, ma też swoje magiczne zakątki. Jednym z nich jest Delfshaven – dzielnica, której nie zniszczyły bomby w czasie II wojny światowej. Kiedy tam poszłam, miałam wrażenie, że cofnęłam się w czasie. Znajdziesz tutaj wąskie uliczki, kanały odbijające kolorowe fasady domów, zabytkowe kamienice i małe kawiarenki nad wodą.

W Delfshaven znajduje się kościół Pelgrimvaderskerk. To tu w 1620 roku pielgrzymi po raz ostatni modlili się przed wypłynięciem do Ameryki. Stąd wyruszyli w podróż, która zapisała się w historii USA. Sama stanęłam w ciszy w ławce tej świątyni i wyobrażałam sobie, jak żegnali się ze swoim krajem, nie wiedząc, co ich czeka za oceanem.

W jednej z wąskich uliczek Delfshaven trafiłam na warsztat, w którym miejscowy artysta sprzedawał biżuterię i małe rzeźby z brązu. Ta dzielnica to miejsce pełne skarbów. W każdym sklepie znajdziesz coś ręcznie robionego: szkło, obrazy, ceramikę.

Nie można mówić o Rotterdamie, nie wspominając o przystani. To największy port Europy i jeden z największych na świecie. Warto wykupić wycieczkę Spido, czyli rejs statkiem. W czasie 75 minut zobaczyłam ogromne kontenery, dźwigi i tankowce, które wydają się większe od budynków, oraz nabrzeża, na których tętni życie dzień i noc. To nie tylko atrakcja turystyczna, ale także dowód na to, jak potężną machiną logistyczną jest Rotterdam.

Na koniec nie sposób nie wspomnieć o Rotterdam Zoo (Diergaarde Blijdorp). To jeden z najpiękniejszych ogrodów zoologicznych w Europie. Zwierzęta żyją tam w środowiskach przypominających naturalne. W tropikalnej puszczy Taman spotkałam słonie i tapiry, a w Oceanarium przeszłam podwodnym tunelem z rekinami i rybami o dziwnych kształtach. Na Zielonej Wyspie grasują goryle, które można podglądać zza szyb. Miejsce cudowne nie tylko dla dzieci.

Rotterdam jest miastem, które trzeba zobaczyć, żeby uwierzyć, iż Holandia to nie tylko tulipany i wiatraki. To miasto odważne, nowoczesne, pełne energii. I choć na pierwszy rzut oka może wydawać się chłodne, wystarczy chwila, by odkryć w nim niezwykłe ciepło ludzi i mnóstwo historii ukrytej za nowoczesnymi fasadami.

Dlaczego warto? Bo Rotterdam jest dowodem na to, że z ruin może powstać coś zupełnie nowego i pięknego. To miasto, które wciąż się zmienia i nie boi się odważnie marzyć.

Kiedy jechać? Wiosną i latem, kiedy życie tętni na ulicach – festiwale, koncerty, street food. Ale także jesienią, gdy tłumy turystów maleją, a metropolia odsłania swoją spokojniejszą twarz.

Praktycznie:

  • Dworzec Centraal to ogromny węzeł – z Amsterdamu dojedziesz tu w 40 minut.
  • Markthal otwarty jest codziennie od 10:00 do 20:00.
  • Kijk Kubus – zwiedzanie jednego z sześciennych domów kosztuje ok. 3 euro.
  • Rejs Spido – 75 minut, bilet ok. 15 euro.
  • Rotterdam Zoo: bilet ok. 25 euro, polecam minimum pół dnia na zwiedzanie.
  • Delfshaven – idealne miejsce na spacer, zwiedzanie Pelgrimvaderskerk i lokalnych warsztatów.
haga
Zdj. 1. Haga. © Źródło: Canva.

Haga – miasto królowej, morza i niespodzianek

Zanim przyjechałam do Hagi, myślałam o niej tylko jako o mieście urzędników, dyplomatów i dużych gmachów. Kojarzyła mi się z królem, parlamentem oraz Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości. Ale kiedy tylko postawiłam tu pierwsze kroki, zrozumiałam, że to coś znacznie więcej. To metropolia, która pachnie morzem, świeżym śledziem, lśni w słońcu i otula spokojem parków. To miejsce, w którym historia spotyka nowoczesność, a każdy zakręt skrywa niespodziankę.

Kiedy pierwszy raz wysiadłam z pociągu, uderzył mnie… spokój. Po zgiełku Amsterdamu i Rotterdamu Haga wydawała się miastem bardziej dostojnym. Ulice są tu szerokie, czyste, pełne drzew. Ludzie się nie spieszą. Wszystko jest odrobinę bardziej eleganckie.

Swoją przygodę zaczęłam od Binnenhof, czyli kompleksu budynków parlamentu, który wygląda jak średniowieczny zamek – mury z cegły, wieżyczki, arkady. Pośrodku stoi Ridderzaal, czyli Sala Rycerska, gdzie co roku król wygłasza mowę tronową. Kiedy przeszłam przez kamienny łuk na dziedzicu, poczułam się jak w innym świecie – cisza, przerywana tylko biciem zegara w wieży. Tu znajduje się serce Holandii – nie polityczne show, ale prawdziwa historia kraju.

Kilka kroków dalej czeka Mauritshuis – jedno z moich ulubionych muzeów w całych Niderlandach. Kiedy stanęłam przed „Dziewczyną z perłą” Vermeera, miałam wrażenie, że zaraz się do mnie uśmiechnie. Są tu także dzieła Rembrandta, Rubensa, van Dycka. Każda sala jest jak osobna kapsuła czasu, wyłożona jedwabiem, pełna złoconych ram i miękkiego światła.

Haga to jednak nie tylko historia. To także Pałac Pokoju (Vredespaleis) – majestatyczny budynek z czerwonej cegły, w którym mieści się Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości. Wokół niego rozciąga się ogród pełen róż i tulipanów. Przed wejściem płonie wieczny ogień pokoju, a w środku działa centrum dla zwiedzających, gdzie można poznać kulisy pracy trybunału. Niestety, do sal sądowych wejść się nie da, chyba że podczas nielicznych dni otwartych.

Haga to także morze – Scheveningen. Dawniej była to spokojna wioska rybacka. Dziś to najpopularniejszy kurort w Holandii, z szeroką plażą, złocistym piaskiem i molo sięgającym daleko w morze. Spacerowałam promenadą, która ma aż dwa poziomy. Na górze znajduje się widokowy bulwar, z którego widać Morze Północne aż po horyzont. Pod spodem są bary, kawiarnie i małe sklepiki. Na końcu rozstawiono platformę do skoków na bungee. Stałam tam długo, patrząc na ludzi skaczących w przepaść z wrzaskiem – ja na pewno nie dałabym rady!

Scheveningen słynie też z Keizerstraat – najstarszej w mieście ulicy. Ma tylko 600 metrów długości, ale to prawdziwy skarb. Dawne domy rybaków zamieniono w małe sklepy, galerie, restauracje. Pachnie tu goframi, kawą i świeżą rybą. Kupiłam w jednej z galerii ręcznie malowany kafelek z wiatrakiem – mały kawałek Holandii do zabrania do domu.

Dla tych, którzy chcą zobaczyć Hagę z góry, obowiązkowym punktem na mapie powinna być latarnia morska. Ma aż 159 schodów, a z jej szczytu widać całe miasto i błyszczące w słońcu Morze Północne. Wnętrze jest surowe, ale za to pełne historii. Tuż obok znajduje się Muzee Scheveningen – w nim dowiesz się wszystkiego o życiu dawnych rybaków.

W samym centrum miasta ulokowany został Noordeinde Palace, jedna z oficjalnych rezydencji królewskiej rodziny. Niestety nie można go zwiedzać, ale warto podejść choćby pod bramę. Budynek wygląda skromnie, ale elegancko. Obok mieści się piękny ogród królewski, otwarty dla zwiedzających.

Haga ma niestety także ciemną stronę swojej historii. Mowa o Gevangenpoort – średniowiecznym areszcie, w którym kiedyś więziono i torturowano skazańców. Weszłam tam trochę z duszą na ramieniu. Wąskie korytarze, ciemne cele, narzędzia tortur – to nie jest łatwe miejsce, ale zdecydowanie warte zobaczenia.

Wieczorami Haga tętni życiem, zwłaszcza w rejonie mariny Scheveningen, gdzie cumują luksusowe jachty i małe rybackie łodzie. Światła odbijają się w wodzie, a w powietrzu pachnie solą i świeżą rybą. W barach gra muzyka, a w restauracjach serwują najróżniejsze dania.

Dlaczego warto? Bo Haga jest jak mozaika. Znajdziesz tu i historię, i nowoczesność. Można przejść się po królewskich dziedzińcach, a potem zjeść rybę na plaży. To miasto, które daje przestrzeń i spokój, ale też zachwyca bogactwem kultury oraz sztuki.

Kiedy jechać? Najpiękniej jest wiosną i latem, kiedy plaża tętni życiem, a parki są pełne kwiatów. Ale zimą Haga też ma urok – mniej turystów, krótsze kolejki do muzeów, romantyczne spacery po plaży w chłodnym, ostrym powietrzu.

Praktycznie:

  • Mauritshuis: bilet ok. 19 euro, warto kupić online, by uniknąć kolejek.
  • Binnenhof można zwiedzać w wybrane dni, sprawdź godziny wcześniej.
  • Panorama Mesdag: bilet 16 euro, dzieci do 12 lat wchodzą za darmo.
  • Sea Life Scheveningen: bilet normalny 22 euro, ulgowy 7,5 euro.
  • Latarnia morska otwarta tylko w środy i piątki od 14:00.
  • Z Amsterdamu dojedziesz pociągiem w ok. 50 minut.
  • Molo w Scheveningen jest dostępne cały rok, wstęp darmowy.
  • Bilety na Diabelski Młyn (Skyview de Pier): 15 euro, 7,5 euro dzieci do 12 lat.

Haga to miasto, które odkrywa się powoli, kawałek po kawałku. Z każdą ulicą pokazuje inną twarz – królewską, nadmorską, artystyczną albo kulinarną. I za każdym razem zaskakuje.

Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:

© Źródło zdjęcia głównego: Canva.

Jeśli podzielasz naszą misję i chciałbyś wesprzeć nasze działania, możesz to zrobić:

Z góry dziękujemy za okazaną nam pomoc!

Zobacz również

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Popularne artykuły