Ukwiał koński (Actinia equina) reprezentuje gromadę koralowców sześciopromiennych. Jest blisko spokrewniony z meduzą. Zasięg jego występowania rozciąga się na strefy zachodniej Europy. Można go także spotkać w Morzu Śródziemnym, jak również wzdłuż zachodniego wybrzeża Afryki. Często zasiedla też ujścia rzek. Dorosłe okazy osiągają około 5 cm wysokości oraz 7 cm szerokości.
Ukwiały końskie są doskonale przystosowane do życia w różnych warunkach. Niektóre osobniki żyją w miejscach narażonych na działanie fal. Inne preferują bardziej osłonięte obszary. Zwierzę dobrze znosi zarówno okresy suszy, jak i upałów.
Ukwiały końskie występują pojedynczo lub w większych grupach. Osobniki prowadzące samotniczy tryb życia z reguły wyróżniają się większymi rozmiarami ciała w porównaniu do tych żyjących w skupisku. Wynurzenie w trakcie odpływu umożliwia zwierzętom szybsze znalezienie pokarmu.
Ukwiały końskie wyposażone są w ponad 190 czułków, rozlokowanych w sześciu okręgach. Są one dobrze widoczne zwłaszcza pod wodą. Po jej opuszczeniu czułki zmniejszają się. Ciało zwierzęcia przybiera natomiast kolor czerwony, pomarańczowy, żółty albo brązowy. Pod czułkami znajdują się jasnoniebieskie koralikowe struktury, określane mianem akrohagów. Ukwiały wykorzystują je w walce z innymi przedstawicielami swojego gatunku o terytorium.
Ukwiały żywią się głównie skorupiakami i rybami. W chwytaniu ofiar pomagają im specjalne, wypełnione jadem haczyki wypuszczane przez czułki w kierunku zdobyczy. Zwierzęta mogą rozmnażać się zarówno bezpłciowo (poprzez podział), jak i płciowo. Zapłodnione jajeczka i wylegające się z nich larwy rozwijają się w żołądku matki. Później są wypuszczane do wody jako młode osobniki.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Lampart
- Kajman okularowy – kajman krokodylowy
- Czy ewolucja stworzyła matematykę?
- Najwyższy bóg w religiach starożytności
- Czy można pogodzić słoje drzew z chronologią biblijną?
Źródło
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Beadlet_anemone [dostęp: 18.11.2024]
© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Attrattorestrano. Licencja: CC BY-SA 3.0.
