Oryks południowy

Zobacz również

Oryks południowy (Oryx gazella) jest gatunkiem ssaka zaliczanego do rodziny wołowatych (Bovidae). To gatunek endemiczny. Zasięg naturalnego występowania zwierzęcia rozciąga się na tereny Botswany, Namibii, Zimbabwe oraz Republiki Południowej Afryki. Jest świetnie przystosowane do życia na pustynnych terenach. Najczęściej spotyka się je na pustyni Kalahari i Namib.

Opis

Oryksa południowego wyróżnia jasnobrązowe lub beżowe ubarwienie. W tylnej części zadka widać jaśniejsze plamy. Długi ogon ssaka ma czarny kolor. Od brody do tylnej nogi biegnie ciemny pasek. Przednie nogi zdobią białe oznaczenia z ciemną plamką przypominające skarpetki. U przedstawicieli obu płci występują rogi.

Dorosłe oryksy południowe zwykle osiągają około 1,2 m wysokości. Ich długośćciała oscyluje na poziomie od 190 do 240 cm. Na sam ogon przypada od 45 do 90 cm. Waga samców waha się od 180 do 240 kg, a samic od 100 do 210 kg.

Rogi oryksa południowego

Okazałe, długie na około 85 cm rogi to główny powód dużej popularności oryksów wśród myśliwych. Wygląd tych części ciała jest różny w zależności od płci danego osobnika. U samców są one krótsze i grubsze. Osobniki płci męskiej zwykle używają ich do obrony terytorium przed innymi samcami. Samice natomiast mają dłuższe i cieńsze rogi. Dzięki nim zazwyczaj mogą one skutecznie obronić siebie i swoje potomstwo przed drapieżnikami. Rogi samic na ogół są bardziej pożądane przez myśliwych.

Zasięg i siedlisko antylopy

Oryksy południowe zasiedlają tereny południowo-zachodniej Afryki. Zasięg ich naturalnego występowania obejmuje tereny pustyń Namib i Kalahari, a także Chihuahuan, gdzie wprowadzono je sztucznie. Żyją w Botswanie, Zimbabwe, Namibii oraz Republice Południowej Afryki. Niegdyś zamieszkiwały również Angolę. Tamtejsza populacja jednak jakiś czas temu uległa wymarciu.

Ekologia i biologia

Oryksy południowe grupują się w stada złożone z od 10 do 40 osobników. Przewodnikiem każdego takiego stada jest dominujący samiec. Oprócz niego do grupy przynależą też niedominujące samce oraz samice. Pustynne zwierzęta nie wymagają stałego dostępu do wody. Potrafią sobie świetnie radzić bez niej przez wiele dni. W biegu osiągają maksymalną prędkość do 60 km/h. Czas największej aktywności oryksów południowych przypada na wczesny wieczór, jeszcze przed zachodem słońca. O tej porze dnia temperatury powietrza są nieco niższe. W tym czasie żeruje także relatywnie mało drapieżników.

Dieta

Oryksy południowe zalicza się do zwierząt roślinożernych. Żywią się głównie trawą. W przypadku jej braku zadowalają się innymi roślinami. Często jedzą wygrzebane z ziemi korzenie i bulwy. Uzupełnieniu niedoborów wody sprzyja spożywanie dzikich melonów i ogórków. W ten sposób mogą pozyskać nawet 3 litry wody na każde 100 kg masy ciała.

Oryks południowy – rozmnażanie

U oryksów południowych występuje poligamia. Dominujący samiec zwykle jest ojcem wszystkich młodych przychodzących na świat w stadzie. U osobników płci żeńskiej z jednego stada występuje synchronizacja rozrodcza. To powoduje, że wszystkie młode osobniki w danym stadzie rodzą się w podobnym czasie. Tak dzieje się pomimo braku konkretnego okresu rozrodczego u przedstawicieli tego gatunku.

Ciąża u samic oryksów trwa od 240 do 270 dni. Przyszłe matki tuż przed porodem oddalają się od stada. Młode rodzą się w ukryciu. Stają się członkami stada dopiero po upływie około 6 tygodni od przyjścia na świat. Samice karmią potomstwo przez około 3,5 miesiąca. Później staje się ono zdolne do samodzielnego zdobywania pożywienia. Pierwsza ruja występuje u samic w wieku około 2 lat.

Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:


Źródło

1. https://en.wikipedia.org/wiki/Gemsbok [dostęp: 14.03.2025]

© Źródło zdjęcia głównego: Canva.

Jeśli podzielasz naszą misję i chciałbyś wesprzeć nasze działania, możesz to zrobić:

Z góry dziękujemy za okazaną nam pomoc!

Zobacz również

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Popularne artykuły