W Holandii jest wiele uroczych zakątków, potrafiących oczarować nawet najbardziej zaprawionego w podróżach obieżyświata. Jedne przyciągają monumentalnymi muzeami, inne zachwycają architekturą sprzed wieków czy tętniącymi życiem ulicami wielkich miast. Wśród nich są miejsca, które zostają w sercach na długo. Takie, o których opowiada się znajomym z błyskiem w oku, bo przypominają o chwilach, gdy świat wydawał się prostszy, spokojniejszy i pełen kolorów.
Jedno z takich miejsc skradło serce mojej mamy od pierwszej chwili. Drugie sprawiło, że na moment poczułyśmy się częścią dawnych Niderlandów, pachnących morzem, świeżą rybą i słonym wiatrem znad wody. To dwa światy tak różne, a jednak równie fascynujące. Dziś chcę Cię zabrać w podróż tam, gdzie w powietrzu unosi się zapach tulipanów oraz wędzonego węgorza, gdzie wiosna mieni się wszystkimi kolorami, a historie kryją się poza kartami przewodników. Zapraszam Cię do Keukenhof i Volendam – dwóch perełek Holandii, które zostają w pamięci na zawsze.
Keukenhof – miejsce, gdzie wiosna pachnie najpiękniej. Barwna wizytówka Holandii
Nie przesadzę, jeśli powiem, że Keukenhof to najpiękniejszy ogród, jaki kiedykolwiek widziałyśmy. Znajduje się w Lisse (niedaleko Amsterdamu) i otwiera swoje bramy zaledwie na kilka tygodni w roku. Gdy tylko tam weszłyśmy, miałam wrażenie, że trafiłyśmy do zaczarowanej krainy. Już od bramy powitał nas zapach hiacyntów. Słodki i ciężki, unosił się w powietrzu jak perfumy. Chodziłyśmy między rabatami wyglądającymi jak kolorowe dywany. Rzędy tulipanów układały się w pasy czerwieni, różu, bieli i czerni. Obok rosły żonkile o płatkach jak złoto, a także hiacynty w odcieniach fioletu. Co kilka kroków zatrzymywałyśmy się, żeby zrobić zdjęcie. W pewnym momencie zaczęłyśmy liczyć odmiany tulipanów – po pięćdziesiątej dałyśmy za wygraną.
Keukenhof zajmuje powierzchnię aż 32 hektarów, na których każdego roku sadzi się ponad siedem milionów cebulek. W sezonie codziennie przyjeżdża tu tysiące turystów z całego świata. Można spacerować wśród stawów z białymi mostkami, zaglądać do pawilonów tematycznych i podziwiać niezwykłe kompozycje kwiatowe. Co roku ogrodnicy wybierają nowy motyw przewodni – raz był to Van Gogh, innym razem podróże morskie. Kwiaty układa się wtedy w ogromne mozaiki, które z góry przypominają malarskie obrazy.
W samym środku ogrodu stoi – jakżeby inaczej – zabytkowy wiatrak. Można do niego wejść, by spojrzeć na pola tulipanów ciągnące się aż po horyzont. W kwietniu wyglądają jak pasiaste koce – czerwone, pomarańczowe, różowe i fioletowe. Większość turystów robi tu obowiązkowe zdjęcie – my też je wykonałyśmy. Keukenhof to również miejsce na odpoczynek. Są tu kawiarnie z kawą i świeżym ciastem, a także małe stragany z cebulkami roślin do posadzenia na działce. Jest też specjalna strefa dla dzieci z placem zabaw.
Keukenhof to nie tylko kwiaty. To także historia sięgająca daleko wstecz. Niewiele osób wie, że tereny, na których dziś kwitną miliony tulipanów, były kiedyś częścią ogromnych posiadłości hrabiny Jacoby van Beieren, znanej też jako Jakobina Bawarska. Księżna Bawarii-Straubing oraz hrabina Hainaut, Holandii i Zelandii, żyła w pierwszej połowie XV wieku. Często przyjeżdżała w te okolice na polowania albo po to, by zbierać zioła do zamkowej kuchni w pobliskim Teylingen. To właśnie stąd wzięła się nazwa Keukenhof. Oznacza ona dosłownie „ogród kuchenny”.
Przez kolejne wieki posiadłość przechodziła z rąk do rąk, zmieniając właścicieli. Około 1830 roku powstał tu romantyczny park krajobrazowy. Zaprojektowali go znani architekci: Jan David Zocher i jego syn Louis Paul Zocher. Ci sami, którzy współtworzyli amsterdamski Vondelpark. To właśnie ich utrzymany w stylu angielskim projekt ukształtował parkowe alejki, stawy i malownicze zakątki, które podziwiamy do dziś.
Prawdziwa historia Keukenhof rozpoczęła się jednak w 1949 roku. To właśnie wtedy grupa hodowców i eksporterów cebulek z regionu Bollenstreek – słynącego z uprawy tulipanów – wpadła na pomysł, by urządzić tu wielką, plenerową wystawę. Chcieli pokazać całemu światu, jak piękne potrafią być holenderskie kwiaty. Lokalni włodarze od razu zobaczyli w tym przedsięwzięciu ogromny potencjał turystyczny.
W 1950 roku odbyła się pierwsza wystawa. Odniosła oszałamiający sukces. Od tamtej pory Keukenhof co wiosnę zamienia się w największy na świecie ogród pokazowy cebulowych roślin kwiatowych. Miejsce to rozrasta się z roku na rok. Systematycznie przybywało w nim nowych pawilonów oraz ogrodów tematycznych, które dziś przyciągają tłumy turystów z każdego zakątka globu.
Historia Keukenhof to opowieść o średniowiecznych zamkach, XIX-wiecznej sztuce krajobrazu i współczesnej pasji, która sprawia, że Holandia wiosną rozkwita jak żaden inny kraj na świecie.
Dlaczego warto? Bo nigdzie indziej na świecie wiosna nie wygląda tak spektakularnie. Bo to miejsce, w którym człowiek przypomina sobie, jak niewiele potrzeba do szczęścia. Zapach kwiatów i słońce na twarzy – tak mało, a tak wiele.
Kiedy jechać? Keukenhof otwiera swoje bramy dla odwiedzających w połowie marca i zamyka w połowie maja. Najlepszy moment na wizytę to druga połowa kwietnia. Wtedy większość tulipanów jest w pełnym rozkwicie. Bilety lepiej kupić przez internet, bo w weekendy tworzą się dość duże kolejki do kas.
Praktycznie:
- Bilet kosztuje około 20 euro dla dorosłych, dzieci mają zniżki.
- Na miejscu jest parking (płatny). Z Amsterdamu i Haarlemu łatwo tu dojechać komunikacją miejską.
- Czas zwiedzania: minimum 3 godziny.

Volendam – portowe miasteczko pachnące wędzoną rybą
Po wizycie w Keukenhof, gdy wciąż miałyśmy w oczach feerię barw i zapachów, mój mąż – rodowity Holender – spojrzał na nas z uśmiechem i powiedział, że jeśli naprawdę chcemy poczuć, czym są prawdziwe Niderlandy, to Volendam musi być kolejnym punktem naszej podróży. „Tam morze pachnie inaczej, a w powietrzu wisi historia” – stwierdził, jakby zdradzał nam lokalny sekret. Nie trzeba było nas długo namawiać. Z ogrodów pełnych tulipanów ruszyliśmy nad wodę, ciekawi, co czeka nas w tym słynnym, rybackim miasteczku.
Po drodze wysłuchałyśmy wielu opowieści. Dowiedziałyśmy się między innymi, że choć Holandia Północna jest w większości protestancka, mieszkańcy Volendam w zdecydowanej większości są katolikami. Słyną nie tylko z odmiennej wiary, lecz także z barwnych ludowych strojów i własnego dialektu – volendams. To dlatego miasteczko w oczach mieszkańców Niderlandów jest miejscem wyjątkowym. Niby Holandia, a jednak trochę inny świat.
Usłyszałyśmy, że Volendam to nie tylko urokliwe domki i kolorowe łodzie, ale przede wszystkim smak świeżych ryb. Że haring, czyli surowy śledź podawany z cebulką, to obowiązkowa przekąska każdego, kto chce poczuć prawdziwy smak Holandii. Serwowany jest również wędzony paling, czyli węgorz, o dymnym aromacie.
Wracając do naszej podróży: gdy tylko wysiadłyśmy z samochodu, uderzył nas chłodny powiew znad Markermeer. Promenada ciągnęła się wzdłuż brzegu – pełna sklepików, restauracji i budek z jedzeniem. Pachniało surowym śledziem, wędzonym węgorzem i słodkimi goframi. Moja mama od razu powiedziała, że to miejsce przypomina jej stare pocztówki, które kiedyś oglądała.
Spacerowałyśmy między drewnianymi domkami z zielonymi okiennicami i czerwonymi dachami. W wielu z nich mieszczą się małe sklepiki. Na wystawach stały rzędy serowych kręgów – żółtych lub pomarańczowych. Pamiętacie, że Volendam słynie z tradycyjnych ludowych strojów? W wielu miejscach można zrobić sobie zdjęcie w kobiecym czepcu, fartuszku i drewnianych chodakach, czyli w typowym ubiorze mieszkanek dawnej Holandii.
Warto również pospacerować wąskimi uliczkami miasteczka. Tam atmosfera jest spokojniejsza, a w powietrzu wciąż unosi się zapach słonej bryzy znad jeziora. Jedną z największych atrakcji jest Volendam Museum. Można tu zobaczyć między innymi makiety dawnych domów. Miejsce to świetnie pokazuje, jak przed laty wyglądało życie w rybackim Volendam.
Mimo niezaprzeczalnego uroku miasteczko ma też ciemniejszą stronę. Niestety, tłok na promenadzie czasem jest trudny do zniesienia. Tłumy często pojawiają się falami. Niekiedy wystarczy więc poczekać chwilę, by nagle zrobiło się luźniej. Z doświadczenia wiem, że najlepiej odwiedzać Volendam poza weekendami – i to po godzinie siedemnastej. Trzeba jednak być świadomym, że w ciepły, słoneczny dzień miejsce to będzie pełne turystów – bez względu na dzień tygodnia czy porę dnia.
Volendam to dla mnie miejsce wyjątkowe. Można tu zobaczyć, jak Holandia wyglądała sto lat temu. Pachnie wędzoną rybą, słonym powietrzem i świeżo pieczonymi goframi. To miasteczko wciąż żyje tradycją, a jednocześnie przyciąga turystów z całego świata. Moja mama mówi, że jeśli Niderlandy miałyby zapach, pachniałyby tulipanami i wędzonym węgorzem. I chyba trudno się z tym nie zgodzić.
Dlaczego warto? Bo Volendam jest żywą pocztówką. Ma w sobie coś prawdziwego – zapach słonej bryzy znad jeziora, smak wędzonych ryb i atmosferę dawnej Holandii, której nie znajdziesz w Amsterdamie.
Kiedy jechać? Najprzyjemniej wiosną i latem. Wtedy promenada tętni życiem, a woda odbija błękitne niebo. W trakcie tygodnia jest spokojniej niż w weekendy.
Praktycznie:
- Dojazd z Amsterdamu autobusem trwa około 30 minut.
- Wstęp na promenadę jest bezpłatny.
- Warto spróbować śledzia podawanego z cebulką i ogórkiem, jedzonego palcami.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Dwa miasteczka, które stanowią prawdziwy symbol Holandii
- Holandia – kraina tulipanów, wiatraków i niezapomnianych wrażeń
- Rijad – miasto między tradycją a przyszłością. Moje życie w stolicy Arabii Saudyjskiej
- Holandia, która patrzy w przyszłość i pielęgnuje tradycję. Rotterdam i Haga – dwa miasta, dwie dusze
- Big data – od demokracji do technokracji?
- Piramidy i astronauta na płycie grobowej?
© Źródło zdjęcia głównego: Canva.


