Biblijny zwrot „dary duchowe” (gr. charismata) pochodzi od greckiego słowa chara, czyli „radość”, „ukontentowanie”. To nie przypadek, ponieważ rozpoznanie swoich darów i usługiwanie nimi przynosi zadowolenie. Dary duchowe pochodzą od Ducha Świętego, ale mimo że mają nadprzyrodzone pochodzenie, wymagają odnalezienia, rozwoju i pielęgnacji, podobnie jak naturalne zdolności. Jakie są podobieństwa i różnice między darami duchowymi a naturalnymi zdolnościami?
Naturalne zdolności a dary duchowe
Naturalne lub nabyte zdolności nie mają duchowej mocy, ale mogą być wykorzystane przez Ducha Świętego. Na przykład umiejętności rzemieślnicze Besalela posłużyły darom mądrości i usługiwania, gdy pracował nad wyposażeniem świątyni Bożej (Wj 31,2-11). Muzyczne zdolności były nośnikiem dla daru uzdrawiania, gdy Dawid swoją grą koił chorą psychikę króla Saula (1Sm 16,23). Natomiast pisarskie umiejętności Izajasza posłużyły jego darowi prorokowania.
Dary duchowe mogą wyrażać się przez przemawianie, pisanie, komponowanie, grę i śpiew, malowanie, rzeźbienie, szycie, budowanie czy majsterkowanie. Na przykład, gdy ktoś uzdolniony muzycznie czy pisarsko otrzyma dar ewangelizacji, może swoimi utworami czy artykułami przybliżyć wiele osób do Boga, a gdy ma dar zachęcania, może pieśnią czy książką budować wiarę słuchaczy czy czytelników. Jednakże takich umiejętności jak pisanie, malowanie, majsterkowanie czy dobre gotowanie nie należy utożsamiać z darami duchowymi, mimo że mogą być bardzo użyteczne w rękach posiadaczy darów miłosierdzia, usługiwania, gościnności, pomocy i innych.
Duchowe dary nie muszą mieć związku z naszymi wrodzonymi czy nabytymi naturalnymi zdolnościami. Nie każdy nauczyciel z zawodu otrzymuje duchowy dar nauczania. Nie każda pielęgniarka ma duchowy dar miłosierdzia. Pielęgniarka, która nie ma duchowego daru miłosierdzia, ale ma dar przewodzenia i zamiłowanie do pracy wśród młodzieży, lepiej zrobi angażując się w wolnym czasie na rzecz młodzieży, niż usługując chorym. Sekretarka, która ma dar pomocy, może wykorzystać wiele zawodowych umiejętności dla Królestwa Bożego, ale jeśli ma dar duszpasterstwa i zamiłowanie do wspomagania ułomnych, będzie miała więcej satysfakcji z opieki nad osobami o szczególnych potrzebach niż z zajęć przypominających pracę zawodową.
Dary duchowe nie są też równoznaczne z funkcjami czy urzędami w kościele. Urzędy powinni sprawować raczej ci, którzy mają dary zarządzania (Ef 4,11), choć oczywiście samo ich posiadanie nie oznacza, że trzeba piastować jakąś oficjalną pozycję.
Dyscypliny duchowe a dary duchowe
Niemal każdy dar ma korespondującą z nim rolę, którą w jakimś stopniu każdy chrześcijanin powinien wypełniać, ponieważ wszyscy mamy stosować dyscypliny duchowe. Bez nich nie ma indywidualnego rozwoju duchowego ani wzrostu Królestwa Bożego, a dzięki wierności w spełnianiu chrześcijańskich ról łatwiej rozpoznać swoje dary duchowe. Brak korespondujących z nimi darów duchowych nie może być wymówką, aby zaniechać dyscyplin duchowych. Na przykład, brak daru modlitwy wstawienniczej nie pozbawia przywileju modlitwy, brak daru pomocy nie zwalnia z powinności wspomagania innych, a brak daru dawania ze wspierania finansowo dzieła Bożego.
Wiara, zachęcanie, dawanie, gościnność oraz inne chrześcijańskie powinności powinny być obecne w życiu każdego nawróconego człowieka. Dopiero ponad nie Duch Święty obdarza nas darami, które sprawiają, że wykonujemy te powinności z większą przyjemnością i mamy w tym lepsze rezultaty niż ci, którzy takich darów nie mają.
Najszybciej odkryjesz swoje dary duchowe, próbując różnych służb na rzecz Królestwa Bożego. Bez tego niewiele pomogą książki i kwestionariusze. Wielu chrześcijan wie niewiele o darach duchowych, a jednak posługują się nimi efektywnie, bo nie trzeba wiele wiedzieć, aby być dobrym szafarzem, natomiast trzeba usługiwać Bogu i innym tym, co się ma.
Do czego jest potrzebna wiedza o darach? Dzięki niej możemy być bardziej dojrzali i efektywni. Już sama świadomość, że nie trzeba być wszędzie, gdzie jawi się potrzeba, lecz można skoncentrować się na tym, do czego jesteśmy wyposażeni, niesie pokój i ulgę. Bóg nie będzie nas rozliczał z darów, których nam nie dał!
Natura darów duchowych
Jak długo dary duchowe miały służyć po odejściu Jezusa? Czy tylko za życia apostołów? Paweł z Tarsu zaprzeczył temu, pisząc: „Tak iż nie brak wam żadnego daru łaski, wam, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, który też utwierdzi was aż do końca, tak iż będziecie bez nagany w dniu Pana naszego Jezusa Chrystusa” (1Kor 1,7-8). Słowa te implikują, że dary duchowe będą dostępne do drugiego przyjścia Chrystusa (1Kor 13,9-12), kiedy „dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej” (Ef 4,13).
Czy posługiwanie się darami duchowymi dowodzi życia blisko Boga? Niekoniecznie. Bóg użył chciwego proroka Bileama (Lb 22,34-35; Pwt 23,6), a nawet pałającego żądzą zbrodni króla Saula, aby prorokował (1Sm 19,19-23). To pokazuje, że posługiwanie się darami nie dowodzi samo przez się bliskiej społeczności z Bogiem. Jezus dał w tej sprawie taką przestrogę: „W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie” (Mt 7,22-23).
Apostoł Paweł zganił chrześcijan w Koryncie za ich nadużycia, a jednak napisał do nich: „Nie brak wam żadnego daru łaski” (1Kor 1,7), zachęcając do dalszego posługiwania się darami Ducha Świętego: „Gdy się schodzicie, jeden z was służy psalmem, inny nauką, inny objawieniem, inny językami, inny ich wykładem; wszystko to niech będzie ku zbudowaniu” (1Kor 14,26). Jego słowa świadczą, że dary duchowe nie wygasają, nawet w obliczu grzechów czy nadużyć. Do takiego wniosku skłania również analogia, w której apostoł Paweł przyrównał dary do członków ciała. Noga do końca życia pozostaje nogą, a oko okiem. Jednakże, tak jak chora noga może być osłabiona, a nawet amputowana, tak może się stać z nieużywanymi lub źle używanymi darami.
Polecamy również poniższe artykuły:
Wszystkie cytaty biblijne pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej.
© Źródło zdjęcia głównego: Canva.
