Pingwin peruwiański, inaczej nazywany również pingwinem Humboldta (Spheniscus humboldti) to średniej wielkości pingwin, który żyje w Ameryce Południowej, wzdłuż wybrzeża Peru i Chile. Jest blisko spokrewniony z pingwinem przylądkowym, pingwinem magellańskim i pingwinem równikowym.
Gatunek jest zagrożony i znajduje się na liście IUCN jako narażony na wyginięcie. Populacja dzika wynosi około 23 800 osobników i nadal maleje. Pingwin Humboldta migruje.
Pingwiny peruwiańskie gniazdują na wyspach i skalistych brzegach, kopiąc dziury w guano lub korzystając z naturalnych schronień. W Ameryce Południowej występują tylko wzdłuż wybrzeża Pacyfiku, a ich zasięg pokrywa się z zasięgiem pingwina magellańskiego na środkowym wybrzeżu Chile. Czasami migrują do Ekwadoru i Kolumbii. Pingwiny Humboldta tworzą kolonie mieszane z pingwinami magellańskimi.
Pingwin peruwiański – opis
Pingwiny Humboldta mają średnią wielkość. Dorastają do 56-70 cm długości i ważą od 2,9 do 6 kg. Samce są większe i cięższe od samic. Ich upierzenie jest czarne z białymi akcentami na głowie i piersi. Młode ptaki mają ciemniejsze głowy i brak czarnej obręczy na piersi. Posiadają kolce na języku, które pomagają trzymać ofiary.
Wokalizacje
Pingwiny peruwiańskie używają różnych dźwięków do komunikacji. „Yell” to ostrzeżenie, gdy ktoś zbliży się za bardzo do dorosłego pingwina. „Throb” to łagodny dźwięk, który wydają samce i samice w gniazdach. „Bray” to długie nawoływanie, które przyciąga partnera. Wydają również różne inne dźwięki w zależności od sytuacji.
Wylinka
Pingwiny Humboldta przechodzą wylinkę w okresie od połowy stycznia do połowy lutego, chociaż może to się zmieniać w zależności od warunków. W tym czasie nie opuszczają wysp. Ich pióra wymieniają się w ciągu dwóch tygodni.
Zasięg i siedlisko pingwina Humbolta
Pingwin peruwiański żyje wzdłuż wybrzeża Ameryki Południowej, od południowego Chile po wyspę Foca w północnym Peru. Ich siedliska obejmują wybrzeża i wyspy objęte prądem Humboldta, który zapewnia obfitość pokarmu. Największa kolonia znajduje się na wyspie Chañaral w Chile.
Żywi się głównie rybami pelagicznymi, takimi jak śledź, anchoa czy kałamarnice. Pingwiny te nurkują na różne głębokości w poszukiwaniu pokarmu.
Rozmnażanie
Pingwiny Humboldta składają jaja od marca do grudnia, najczęściej w kwietniu oraz sierpniu–wrześniu. Samice składają zazwyczaj dwa jaja, które inkubują przez 41 dni. W zależności od dostępności pokarmu, pingwiny mogą mieć dwie pary jaj w ciągu roku. Pisklęta wykluwają się zazwyczaj w odstępie dwóch dni.
Zagrożenia
Pingwiny peruwiańskie są zagrożone przez zmiany klimatyczne, przełowienie ich głównych źródeł pokarmu oraz połowy przypadkowe w rybołówstwie.
Dodatkowo, obecność ludzi, wprowadzanie dzikich zwierząt na wyspy i przemysłowa działalność również stanowią zagrożenie dla tych ptaków.
Pingwiny peruwiańskie – ochrona
Pingwiny Humboldta zostały objęte ochroną prawną w 1977 roku przez rząd Peru. Są również wpisane na listę gatunków zagrożonych w CITES. W 2010 roku zostały objęte ochroną na mocy Ustawy o zagrożonych gatunkach w USA. Działania ochronne obejmują zakaz połowów, transportu i handlu tymi ptakami.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Mulak białoogonowy – jeleń wirginijski – jeleń wirgiński
- Przepiórka zwyczajna
- Muchołówka białoszyja
- Cztery kroki, by trwale wprowadzić zdrowy nawyk
- Jak mindfulness wpływa na zdrowie psychiczne
Źródło
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Humboldt_penguin (dostęp: 28.03.2025).
© Źródło zdjęcia głównego: Canva.
