Drozdoń aztecki (Ridgwayia pinicola) jest gatunkiem ptaka zaliczanego do rodziny drozdowatych (Turdidae). Zasięg jego naturalnego występowania rozciąga się na terytorium Meksyku. Obecność nielicznych osobników zauważa się także w Stanach Zjednoczonych. Ptak najchętniej przebywa w górskich lasach. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje go za gatunek najmniejszej troski. To oznacza, że w najbliższym czasie zwierzęciu temu nie zagraża wyginięcie.
Taksonomia
Drozdoń aztecki niegdyś nosił łacińska nazwę Turdus pinicola. Tym mianem określił go twórca pierwszego naukowego opisu Filip Sclater. Wspomniana charakterystyka powstała w 1859 roku. Ponad dwadzieścia lat później drozdonia zaklasyfikowano do nowo utworzonego rodzaju Ridgwayia.
W obrębie gatunku wydziela się dwa podgatunki. Pierwszym z nich jest Ridgwayia pinicola maternalis zasiedlający północno-zachodni Meksyk i południowo-zachodnie Stany Zjednoczone. Drugi natomiast to Ridgwayia pinicola pinicola, który występuje w południowo-zachodnich rejonach Meksyku.
Opis
Drozdoń aztecki zazwyczaj dorasta do około 24 cm długości. Osiąga przy tym masę ciała od 67 do 88 gramów. Dla dorosłych samców charakterystyczny jest ciemnobrązowy kaptur okalający głowę szyję oraz górne partie grzbietu. Na jego powierzchni na ogół widnieją jasne plamki lub smugi. Grzbiet i większe pokrywy ubarwione są na ciemnobrązowo lub na czarno. Krawędzie pokryw mogą być białe lub szare. Ciemną tonacją kolorystyczną odznaczają się także ogon, dziób, klatka piersiowa oraz pióra lotne. Tylko dziób oraz brzuch są jaśniejsze.
Samice pozbawione są kaptura. Do uch znaków rozpoznawczych należy też jaśniejsze ubarwienie. U młodych osobników występuje ciemnobrązowe upierzenie, ze złocistymi plamami na głowie i grzbiecie.
Występowanie i środowisko
Drozdonie azteckie zasiedlają przede wszystkim Meksyk. Najczęściej można je spotkać w górach na wysokości od 1800 do 3500 m n.p.m. Preferują także wąwozy zlokalizowane w lasach sosnowych i sosnowo-dębowych. Niekiedy obecność ptaka stwierdza się także w zachodnim Teksasie oraz południowo-wschodniej Arizonie. Na terenie USA przedstawicieli tego gatunku po raz pierwszy zauważono w 1977 roku.
Zachowanie
Drozdoń aztecki najczęściej grupuje się w niewielkie stada, w skład których mogą wchodzić także reprezentanci innych gatunków ptaków. Najczęściej szuka pożywienia w gęstej roślinności. Do jego ulubionych przysmaków należą owoce i owady. W trakcie żerowania ptak pochyla nisko głowę. Ze swoimi towarzyszami komunikuje się poprzez wydawanie charakterystycznych odgłosów. Okres lęgowy drozdonia ma miejsce na przełomie maja i czerwca. Samice składają jasnoniebieskie jaja w gniazdach zbudowanych z trawy i mchu.
Status
Utrata naturalnych siedlisk sprawia, że liczebność drozdoni azteckich z roku na rok zmniejsza się. Wspomniany trend spadkowy nie jest jednak zbyt duży. Dlatego też według IUCN ptaki te nie wymagają objęcia ścisłą ochroną gatunkową.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Bamboszur leśny
- Antylopa Batesa
- Homo erectus – małpolud czy człowiek?
- Co jest większe – Bóg czy wszechświat?
- Pokłady węgla w głębinach morskich potwierdzeniem potopu
Źródło
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Aztec_thrush [dostęp: 11.12.2024]
© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Brennan Mulrooney. Licencja: CC BY-SA 2.0.
