Reiki ma okultystyczny charakter

Reiki to japońska „kosmiczna energia życiowa”. Tej nazwy używa się wobec okultystycznej praktyki, która ma podobne podłoże jak tak zwany „terapeutyczny dotyk”, mimo że eufemistycznie jest nazywana przez zwolenników reiki „techniką relaksacyjną, terapeutyczną i uzdrowicielską”¹.

Powstanie

Współczesny system reiki został objawiony buddyjskiemu mnichowi Mikao Usui na górze Koriyama w Japonii podczas okultystycznej inicjacji. Doszło do tego po 21 dniach postu, gdy osiągnął alternatywny stan świadomości i nawiązał kontakt z duchowymi bytami. Wówczas dostrzegł świetlisty promień z nieba, który go poraził i otrzymał szczególne zdolności psychotroniczne, w tym rzekomo dar uzdrawiania².

Czym jest reiki?

Reiki jest synkretycznym systemem, który podobnie jak New Age czerpie ze wschodnich tradycji religijnych, stąd powszechność wiary w reinkarnację, a także z tradycji zachodnich, zwłaszcza z magii i okultyzmu. Nazwa reiki pochodzi od japońskiego słowa rei, czyli „kosmos”, oraz ki, które jest ekwiwalentem chińskiego chi (qi) i oznacza mistyczną energię, podobną do hinduskiej kundalini czy energii witalnej homeopatów.

Adepci reiki uważają, że owa energia ma swoją inteligencję i wie, gdzie pacjent potrzebuje interwencji, a więc podobnie jak w przypadku leku homeopatycznego, który według homeopatów „zna chorego lepiej niż lekarz, lepiej niż sam pacjent zna siebie”³. Owa energia ma inteligencję, ponieważ jest osobowa, kryją się za nią duchowe byty. Nawiedzają one adeptów reiki, którzy nazywają je duchami elementarnymi, a więc podobnie jak w spirytyzmie i teozofii⁴. Biblia nazywa je demonami.

Inicjacja

Każdy, kto chce uprawiać reiki, musi przejść przez proces wtajemniczenia. Obejmuje on kilka stopni, a także wizualizację kilku symboli. Człowiek, który jest inicjowany do reiki przez mistrza, wchodzi w kontakt z mistyczną mocą i staje się medium, przez które ona przepływa. W rezultacie adept może przekazywać energię reiki innym, nawet na odległość.

Leczenie

W czasie sesji mistrz reiki wzywa duchowych przewodników, aby pomogli otworzyć pacjenta na przepływ duchowej energii. Terapia przebiega podobnie jak przy tak zwanym terapeutycznym dotyku. Terapeuta umieszcza ręce na ciele pacjenta lub nad nim. Jego ręce są wiedzione przez duchowe moce, czyli duchy elementarne, które nawiedziły adepta podczas jego inicjacji. Te duchowe moce pomagają mu odnaleźć miejsca negatywnej energii u chorego.

Pacjent poddaje się tej inteligentnej duchowej energii, która działa przez terapeutę, pozwalając, aby wzięła ona w posiadanie także jego. Zwykle towarzyszy temu uczucie chłodu lub ciepła, bólu lub mrowienia, przypominającego prąd elektryczny⁵. Adepci reiki wierzą, że za pośrednictwem tej mistycznej mocy potrafią oddziaływać nawet na odległość⁶. Przypomina to działalność radiestetów, takich jak polski uzdrawiacz-jasnowidz Czesław Klimuszko (1905-1980). W przypadku radiestezji i reiki mamy do czynienia z tą samą mocą, pochodzącą z duchowego źródła.

Niebezpieczeństwa

Według systemu reiki człowiek leczy się sam jako medium dla mistycznej, boskiej mocy. Z tego wynika, że wiara w reiki jest panteistyczna, a tym samym bałwochwalcza. Bóg jest bowiem odrębny od stworzenia, a także może dokonać uzdrowienia nawet tam, gdzie człowiek tego nie potrafi.

Reiki opiera się na okultystycznych praktykach, co naraża adeptów i ich pacjentów na demoniczny wpływ (Kpł 20,6; Pwt 18,11). Proces inicjacji w reiki wymaga zaproszenia duchów elementarnych, a następnie oddania im kontroli nad swoim życiem w zamian za energię do uzdrawiania, co z biblijnej perspektywy oznacza opętanie.

Roman Pindel, badacz tego tematu, podał w książce Reiki. Metoda leczenia czy sekta?, że „dostrzega się u wielu poddających się reiki negatywne skutki w różnych sferach życia, szczególnie w sferze psychicznej, zaburzenia tak głębokie, że wymagające leczenia psychiatrycznego” ⁷.

Poszukiwanie uzdrowienia za wszelką cenę jest nierozsądne, gdyż poddawszy umysł duchom elementarnym, czyli demonom, które nawiedzają i prowadzą adeptów reiki, nie sposób odzyskać nad nim pełnej kontroli, chyba tylko wyznając to Bogu jako grzech, wyrzekając się wpływu szatana i poddając umysł Jezusowi Chrystusowi, o czym bardziej szczegółowo napisałem w książce o walce duchowej⁸.

Polecamy również poniższe artykuły:

• Czy medytacja może być szkodliwa?
• Czy joga może być niebezpieczna?
• Tai Chi i Qigong: korzyści i niebezpieczeństwa

Przypisy

1. Sz. Beźic, Reiki, w: Encyklopedia PWN, Warszawa, 2003, s.v. „Religia”, cyt. w: A. Posacki, Encyklopedia zagrożeń duchowych, t. 2, Radom, 2009, s. 226.
2. D. P. O’Mathúna, W. Larimore, Alternative Medicine the Christian Handbook, Grand Rapids, 2001, s. 267.
3. J. Baur, Journal suisse d’homeopathie, 2, 1962, cyt. w: A. Posacki, Encyklopedia zagrożeń duchowych, t. 2, Radom, 2009, s. 303.
4. A. Posacki, Encyklopedia zagrożeń duchowych, t. 2, Radom, 2009, s. 228.
5. D. P. O’Mathúna, W. Larimore, Alternative Medicine…, op. cit.
6. Ibid., s. 268.
7. R. Pindel, Reiki. Metoda leczenia czy sekta?”, cyt. w: A. Posacki, Encyklopedia zagrożeń duchowych, t. 2, Radom, 2009, s. 228.
8. A. J. Palla, Niewidzialna wojna o twoje życie, Warszawa, 2013, s. 309-350.

© Źródło zdjęcia głównego: Canva.