„Prawdziwy mężczyzna”, to zwrot często używany w różnych kontekstach znaczeniowych. Najczęściej wykorzystywany jest przez rodziców oraz kobiety, kiedy chcą dogryźć mężczyznom, np. „Nie jesteś prawdziwym mężczyzną”, albo: „Prawdziwy mężczyzna tak nie postępuje”. Sugeruje on, że osoba, do której kierowany jest ten zwrot jest niepełnym, wybrakowanym mężczyzną, co jest bardzo poniżającym i uszczypliwym atakiem oraz formą manipulacji (zawstydzenie, wzbudzenie poczucia winy). Albowiem każdy mężczyzna jest „prawdziwym” z racji posiadania męskiej płci. Natomiast nie każdy mężczyzna jest dojrzały mentalnie i emocjonalnie. Zamiast zatem używać określenia „prawdziwy mężczyzna” lepiej powiedzieć „dojrzały mężczyzna”1.
Biorąc pod uwagę fakt, iż w dzisiejszych czasach spora ilość mężczyzn jest zniewieściała, określenie „prawdziwy mężczyzna” może oznaczać również „prawdziwego samca” – mężczyznę, który jest nim z wyglądu i zachowania, który potrafi być silny bez przemocy, czuły bez słabości i pewny siebie bez potrzeby poniżania innych. Ale w czym konkretnie się to objawia? Zobaczmy.
Prawdziwy mężczyzna – czyli jaki?
- Emocjonalnie świadomy
Mężczyzna, który zna swoje emocje, potrafi je nazwać i wyrazić bez agresji czy wycofania, jest dziś rzadkością – i jednocześnie ogromną wartością. Nie boi się przyznać do lęku, smutku czy niepewności, bo wie, że emocje nie odbierają mu siły, tylko ją pogłębiają. Mężczyzna dojrzały emocjonalnie potrafi okazywać empatię, być autentycznym w relacjach, posiada umiejętność słuchania bez oceniania oraz poszanowania granic – własnych i cudzych. Jego prawdziwą siłą jest spokój, opanowanie, samoświadomość i samoakceptacja.
- Biorący odpowiedzialność za siebie i innych
Prawdziwy mężczyzna bierze odpowiedzialność za swoje decyzje, słowa i działania. Nie szuka winnych na zewnątrz. Jeśli zawiedzie – przeprasza. Jeśli coś obieca – dotrzymuje słowa. Odpowiedzialność nie dotyczy tylko jego życia, ale także relacji, które współtworzy – z partnerką, dziećmi, rodziną, światem. Przejawia się ona w obecności, zaangażowaniu i konsekwencji – w byciu lojalnym partnerem, wspierającym ojcem i uczciwym człowiekiem wobec innych.
- Pewny siebie, ale nie arogancki
Dojrzały mężczyzna jest świadomy swoich mocnych stron, ale nie musi ich udowadniać. Nie szuka atencji, nie rywalizuje dla ego. Zna również swoje słabości i pracuje nad nimi. Ma stabilne poczucie własnej wartości. W pełni akceptuje siebie i odnosi się z szacunkiem do swojej osoby.
- Potrafi kochać dojrzale
Prawdziwy mężczyzna kocha z wyboru a nie z potrzeby. Nie szuka kogoś, kto go „dopełni”, ale kogoś, z kim może dzielić życie w partnerstwie, bez gierek, manipulacji i uzależnienia emocjonalnego. Okazuje miłość nie tylko słowami, ale czynami, troską, szacunkiem i cierpliwością.
- Posiada swoje granice i egzekwuje ich przestrzegania
Prawdziwy mężczyzna potrafi stawiać granice. Pokazuje tym samym czego nie akceptuje oraz jak chce być traktowany. W ten sposób chroni swój czas, wartości, emocje i integralność, budując życie w zgodzie ze sobą, a nie pod presją innych. Okazuje stanowczość bez agresji oraz przyjmuje odmowę z godnością i spokojem.
- Działa zamiast narzekać, lub kombinować
Dojrzały mężczyzna nie chowa się za wymówkami, nie czeka, aż coś samo się wydarzy, nie marudzi ciągle jak mu ciężko i jak życie paskudnie się z nim obeszło. Zamiast tego podejmuje decyzje, reaguje, buduje, osiąga, nie tylko mówi o tym, co ważne, ale przede wszystkim działa w zgodzie ze swoimi wartościami.
- Rozwija się
Prawdziwy mężczyzna to nie ideał, tylko ktoś, kto ma pragnienie i odwagę, by się rozwijać. Taki człowiek szuka prawdy o sobie, uczy się na błędach, nie boi się terapii, książek, rozmów. Pozostaje elastyczny i otwarty na naukę, ponieważ wie, że to pomoże mu szybciej i skuteczniej osiągnąć wyznaczone cele oraz stać się lepszą wersją siebie. Otacza się ludźmi, którzy go inspirują, motywują i są od niego lepsi w różnych dziedzinach, poszerzając w ten sposób swoje horyzonty, budując sieć kontaktów i wymieniając się wiedzą oraz doświadczeniem, co dodatkowo go ubogaca i wspiera jego szeroko rozumiany rozwój.
- Myśli w dojrzały sposób
To, że ktoś jest dorosły nie jest równoznaczne z tym, że jest dojrzały. Fizycznie można być bardzo rozwiniętym, lub wiekowym, jednak mentalnie zatrzymać się na poziomie kilkulatka. I nie mam tu na myśli jakichś chorób, tylko sposób myślenia i funkcjonowania. Istnieje wielu chłopców uwięzionych w męskich ciałach. W czym to się przejawia? Arne Rubenstein, cytowany w książce Steve’a Biddulpha, zwraca uwagę na niezwykle istotny element, w związku z powyższym, a mianowicie na to, że „konstrukcja psychiczna chłopca, choć ma wiele pozytywnych aspektów, zwykle zawiera także zarozumialstwo, arogancję i potrzebę natychmiastowej satysfakcji. Wszystko obraca się wokół ‘ja’. Aby chłopiec mógł stać się mężczyzną musi wydarzyć się coś, co wyrwie go z tego egocentryzmu”2. Najczęściej są to rozmaite wyzwania i trudne momenty w życiu, pod wpływem których mężczyzna nabiera dojrzałości, przewartościowuje swój światopogląd i podejście do wielu spraw oraz nabywa życiowej mądrości. A zatem prawdziwy mężczyzna, to mężczyzna doświadczony życiowo, który wyciągnął odpowiednie lekcje ze swoich doświadczeń i potrafił z nich skorzystać, by się rozwinąć.
- Jest odważny
Zazwyczaj odważnych mężczyzn kojarzymy jako tych, którzy dokonują zadziwiających, karkołomnych, niebezpiecznych i nietypowych czynów w stylu: wdrapanie się na Empire State Building bez zabezpieczenia, uratowanie dziecka z płonącego mieszkania, czy też stanięcie w obronie kobiety napadniętej na ulicy. I oczywiście są to akty odwagi, bez cienia wątpliwości. Ale czy jedynie o takie sytuacje chodzi? A co z codziennym życiem?
Jim Hohnberger – znany globalnie mówca i autor 8 książek – zauważa, że „o prawdziwej odwadze nie świadczą akty dzielności, które może oglądać świat. Prawdziwa odwaga ujawnia się w tysiącach cichych, konsekwentnych czynów, które powodują, że stajemy się bohaterami w oczach naszych żon i dzieci”3. Dzieje się tak, w momentach, w których potrafimy przyznać się do błędu, być wiernym zasadom pomimo wywieranej na nas presji, poproszenie o pomoc w kryzysowej sytuacji, publiczne wyrażenie niepopularnej opinii, rozmowy o uczuciach i przeżyciach, zrezygnowanie z toksycznej relacji, rozpoczęcie wszystkiego od nowa, czy bycie zaangażowanym mężem i ojcem, mimo powszechnego bagatelizowania męskiej roli w życiu dzieci.
- Dba o siebie
Nie każdy mężczyzna wygląda jak posąg Dawida spod dłuta Michała Anioła. Ale wcale nie musi. Wystarczy, żeby dbał o siebie. Elegancki ubiór (niekoniecznie garnitur, może być styl casualowy, lub business casualowy, ważne, by był niepoplamiony, niepognieciony i odpowiednio dopasowany do cery i sylwetki), przystrzyżone włosy i zarost (lub gładko ogolony), ładny zapach i zadbana sylwetka buduje pewność siebie, pozytywnie wpływa na relacje oraz jest wyrazem szacunku do siebie i innych. Ponadto podkreśla profesjonalizm oraz wysoką samoświadomość.
Podsumowanie
Reasumując, prawdziwy mężczyzna to nie zestaw stereotypów czy narzuconych wzorców, lecz człowiek dojrzały emocjonalnie i mentalnie, świadomy swoich uczuć, odpowiedzialny i otwarty na rozwój. To ktoś, kto potrafi kochać dojrzałą miłością, stawia granice i działa zgodnie ze swoimi wartościami, a przy tym dba o siebie i swoje relacje z innymi. Prawdziwa męskość nie polega na udowadnianiu swojej siły przez dominację czy agresję, lecz na umiejętności bycia autentycznym, empatycznym i odważnym w codziennym życiu. Każdy mężczyzna może stać się „prawdziwym” w tym znaczeniu, jeśli tylko zechce podjąć wyzwanie rozwoju i świadomego zarządzania swoim życiem.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Asertywność – jak stawiać granice w życiu osobistym, związku i pracy
- Uzależnienie od smartfona a ważne pytania
- Samowywyższenie – dlaczego człowiek chce być bogiem?
- Kometa 3I/ATLAS – czy to statek kosmitów?
Przypisy
1. Będę tych dwóch pojęć używać naprzemiennie w niniejszym artykule.
2. S. Biddulph, Męskość – nowe spojrzenie, Poznań 2019, s. 131.
3. J. Hohnberger, Mężczyzna na obraz Boga, Radom 2011, s. 27.
© Źródło zdjęcia głównego: Canva.
