Żołędnica europejska (Eliomys quercinus) to gryzoń z rodziny popielicowatych. Występuje w Europie.
Wygląd
Ma szare lub brązowe futro z jasnym spodem. Czarne plamy wokół oczu i duże uszy to jej cechy charakterystyczne. Sierść jest krótka, a koniec ogona ozdabia biała kępka włosów.
Długość ciała wynosi od 10 do 15 cm. Ogon mierzy od 8 do 14,5 cm. Waga waha się od 60 do 140 g.
Występowanie
Żołędnica europejska zamieszkuje głównie lasy. Można ją także spotkać w sadach. Najliczniej występuje w południowej Europie. Żyje w Alpach, Lesie Bawarskim i Rudawach.
W Niemczech północnych populacja jest nieliczna. W Holandii niemal wyginęła. W 2007 roku znaleziono tam tylko dziewięć osobników. Naukowcy wskazują na zmiany klimatu i przekształcanie krajobrazu jako główne zagrożenia.
W 2022 roku organizacja Pro Natura uznała żołędnicę europejską za „Zwierzę Roku”. W tym samym roku zaobserwowano ją w Szwajcarii po raz pierwszy od ponad stu lat.
Zachowanie i dieta
Żołędnica europejska prowadzi nocny tryb życia. Śpi w gniazdach na drzewach. Czasem kilka osobników dzieli jedno gniazdo.
Jest wszystkożerna. Żywi się owocami, nasionami i małymi zwierzętami. Zjada owady, wije, ślimaki i nagie ślimaki. Może polować na ptaki, gady, płazy i małe ssaki. Często żywi się padliną. Zdarza jej się kanibalizm.
Żołędnica europejska – rozmnażanie
Okres godowy trwa od kwietnia do czerwca. Samica sygnalizuje gotowość do rozrodu głośnym piskiem.
Ciąża trwa 23 dni. Samica rodzi od trzech do siedmiu młodych. Noworodki są ślepe i nagie. Oczy otwierają po 18 dniach. Matka karmi je przez miesiąc.
Po dwóch miesiącach młode stają się samodzielne. Dojrzałość płciową osiągają w kolejnym roku. Średnia długość życia wynosi pięć lat.
Podgatunki
W rejonie Morza Śródziemnego żyje kilka podgatunków:
– żołędnica sardyńska (E. q. sardus),
– żołędnica sycylijska (E. q. dichrurus),
– żołędnica liparyjska (E. q. liparensis),
– żołędnica balearska (E. q. gymnesicus),
– żołędnica formenterska (E. q. ophiusae) – większa, z całkowicie czarnym ogonem.
Populacje z Azji Zachodniej i Afryki Północnej uznano za odrębny gatunek – Eliomys melanurus.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Nocek łydkowłosy
- Sum rekini
- Księga Rodzaju i czas – co nam mówi datowanie radiometryczne
- Życie na Wenus NIE odnalezione
- Słońce – wyjątkowa gwiazda
Źródło
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Garden_dormouse [dostęp: 03.02.2025].
© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Arno Laurent. Licencja: CC BY-SA 3.0.
