Berłóweczka czeska

Zobacz również

Berłóweczka czeska (łac. Tulostoma kotlabae) jest grzybem, który w naszym kraju występuje niezwykle rzadko. Pochodzi z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae). Jest grzybem całkowicie niejadalnym. Jego spożycie grozi silnym zatruciem pokarmowym, a w niektórych przypadkach nawet śmiercią. To gatunek, który objęty jest ścisłą ochroną na całym świecie.

Berłóweczka czeska zaliczana jest do kategorii gatunków wymierających (E). Dostępne źródła podają, że przetrwanie tego gatunku dla przyszłych pokoleń jest mało prawdopodobne, zwłaszcza w przypadku ciągłego występowania czynników zagrażających mu.

Bardzo często jest on mylony z berłóweczką rudawą oraz zimową. Berłóweczka czeska odróżnia się jednak brakiem ciemnego zabarwienia wokół ujścia zarodników. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest także jasna barwa główki.

Berłóweczka czeska to grzyb, który występuje od wiosny aż do jesieni. Najczęściej obserwować można ją od września do listopada. Grzyb występować może jednak przez cały rok. Owocniki tego gatunku są wieloletnie, duże, ich średnica wynosi do 1,3 cm. Wysyp zarodników jest ochrowy, a więc brązowożółty. Grzybnia jest bardzo trwała. Możliwe jest wytwarzanie owocników nieregularnych.

Morfologia

Grzyb składa się z trzonu oraz główki szczytowej. Główka osiąga średnicę 4-13 mm. Jest okrągła, wielowarstwowa, przybiera barwę jasnosiwą bądź kremową. Owocnik berłóweczki czeskiej nie jest typowym kapeluszem z blaszkami. Zamiast tego wytwarza tzw. główkę. Jest więc typowym przykładem owocnika zamkniętego. To sprawia, że zalicza się do owocników angiokarpicznych.

Trzon jest biały bądź jasnoszary. Zdarza się, że trzon może być również delikatnie kremowy. Może być gładki, jak również pokryty słabo wyczuwalnymi włókienkami. W zależności od konkretnego grzyba trzon może przybierać odmienny wygląd. Wysokość trzonka wynosi od 1 aż do 5 cm. Grubość waha się w granicach od 1 aż do 3 mm. Endoperydium grzyba jest jasne, białawe, szarobeżowe.

Występowanie

Berłóweczka czeska występuje przede wszystkim na terenie Europy. Spotkać można ją też w Azji Środkowej, jak również w Północnej Afryce. Lubi ciepłe, suche siedliska. W związku z tym najczęściej można zobaczyć tego grzyba na wapieniach, gipsie, także piaskach. W Polsce grzyb spotykany jest w Kampinoskim Parku Narodowym, w okolicach Wólki Węglowej, jak również w Biebrzańskim Parku Narodowym.

Nazwa

Berłóweczka czeska swoją nazwę wzięła od wybitnego czeskiego naukowca Františka Kotlaby. To zasłużony naukowiec, który w dużym stopniu przyczynił się do poznania rozmieszczenia oraz ekologii grzybów z dwóch rzędów – pieczarkowców oraz borowikowców. Inicjatorem nazwy tego rzadko występującego grzyba był Władysław Wojewoda. Swoją aktualną nazwę grzyb nosi od 2003 roku. Wcześniej znana dzisiaj berłóweczka czeska opisywana była jako pałeczka Kotlaby.

Zastosowanie

Nie można wyróżnić zastosowania berłóweczki czeskiej. Jak wspomniano, znajduje się pod ścisłą ochroną, jest także trująca.

Ciekawostka

Badania naukowe wskazują, że berłóweczki czeskie to gatunki grzybów, o których nauka wciąż wie bardzo niewiele. Na terenie naszego kraju, jak również w sąsiadujących państwach, występuje wiele niezbadanych dotąd odmian berłóweczki, które do tej pory nie zostały opisane jako odrębne gatunki.

Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:


Źródła

  • https://www.ekologia.pl/wiedza/grzyby/berloweczka-czeska
  • https://grzyby.pl/gatunki/Tulostoma_kotlabae.htm

© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Irene Andersson. Licencja: CC BY-SA 3.0.

Jeśli podzielasz naszą misję i chciałbyś wesprzeć nasze działania, możesz to zrobić:

Z góry dziękujemy za okazaną nam pomoc!

Zobacz również
Poprzedni artykuł
Następny artykuł

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Popularne artykuły