Dinozaur z pełnym żołądkiem na dnie oceanu

Zobacz również

W 2017 roku w osadach morskich znaleziono dużego dinozaura, w którego żołądku znajdował się skamieniały ostatni posiłek gada1. Dinozaur był niemal doskonale zachowany, a jego kości podobne były do kości dinozaura znalezionej około 110 kilometrów od wybrzeża Norwegii2. Naukowcy ewolucyjni nie potrafią w sposób wiarygodny wyjaśnić znaleziska, szczególnie po zbadaniu zawartości żołądka dinozaura.

Dinozaur zidentyfikowany

Caleb Brown, paleontolog z Royal Tyrrell Museum of Palaeontology, stwierdził, że skamieniały nodozaur (rodzaj ankylozaura) jest jednym z najlepiej zachowanych dinozaurów na świecie. Szkielet gada zachował cechy rzadko spotykane w skamieniałościach opancerzonych dinozaurów, w tym skórę i łuski, nienaruszone pokrywy rogów oraz pierwotny kształt3.

Skamieniałość została znaleziona w złożu oceanicznym formacji Clearwater, która jest piaszczystą jednostką dolnej kredy, wypełnioną wieloma innymi skamieniałościami morskimi. George Dvorsky opisał miejsce odkrycia, interpretując znalezisko:

Ta skamielina została znaleziona w kopalni odkrywkowej na północ od Fort McMurray w Albercie w 2011 roku. Jej nadzwyczajne zachowanie było wynikiem serii szczęśliwych wydarzeń – szczęśliwych przynajmniej dla paleontologów. Krótko po żerowaniu, 2900-funtowy (1300-kilogramowy) olbrzym zmarł blisko brzegu, a jego ciało podryfowało do morza. Ostatecznie ciało osiadło na dnie morskim, gdzie zostało zachowane w błocie [a tak naprawdę w piasku], na skrawku wczesnokredowej nieruchomości znanej obecnie jako formacja Clearwater3.

W tej interpretacji coś nie pasuje… Przecież aby skamieniałość mogła się zachować, musi zostać zakopana szybko i głęboko4. Gdyby ciało zwierzęcia łagodnie dryfowało po morzu, osiadło na dnie i powoli zostało zakopane z pewnością niejeden drapieżnik zdążyłby je co najmniej poważnie naruszyć. A dinozaur nie znajdował się nawet blisko brzegu, lecz wystarczająco daleko i głęboko w jednostce skalnej, w której znaleziono również kilka innych dużych gadów morskich, takich jak ichtiozaur Athabascasaurus bitumous, plezjozaur Nichollssaura borealis i elasmozaur Wapuskanectes betsynicholsae1.

Ponadto o szybkim pochówku nodozaura świadczy również fakt, że zawartość jego żołądka nie zdążyła zgnić.

Dinozaur najedzony

Naukowcy poddali badaniu mikroskopowemu treść żołądkową nodozaura1. Odkryli w niej 48 odmian roślin, w tym drzewa iglaste, paprocie, mchy i rośliny kwitnące. Znaleźli też gastrolity, czyli tzw. kamienie żołądkowe, które zwierzęta połykają, aby móc lepiej zmielić jedzenie. David Greenwood, biolog z Brandon University, stwierdził: „Byliśmy zszokowani, widząc pięknie zachowany i skoncentrowany materiał roślinny”. Dodał, że morskie skały prawie nigdy nie zapewniają “tak doskonałego zachowania liści, w tym mikroskopijnych, wytwarzających zarodniki zarodni paproci3.

To prawda, w skałach morskich nie powinno być ani roślin lądowych, ani dinozaurów. A jednak w wielu miejscach na całym świecie odkrywa się te gady w morskich osadach5.

Wniosek

Jakie procesy mogły zakopać olbrzymiego nodozaura tak głęboko i tak szybko? I jak to się stało tak daleko, że znaleziono go wraz z plezjozaurami i elasmozaurami? Wniosek nasuwa się niemal sam…

Mieszane skamieniałości morskie i lądowe w formacji Clearwater mają sens tylko wtedy, gdy opisany w Biblii potop uznamy za wydarzenie historyczne. Jedynie ogólnoświatowy potop mógł przetransportować nodozaura do morza i zakopać go wystarczająco szybko, aby zachować w tak dobrym stanie zarówno jego ciało, jak i zawartość jego żołądka.


Przypisy

  1. Brown, C. M. et al. 2020. Dietary palaeoecology of an armored dinosaur (Ornithischia; Nodosauridae) based on floral analysis of stomach contents. Royal Society Open Science. 7 (6): 200305.
  2. Clarey, T., and J. J. S. Johnson. 2019. Deep-Sea Dinosaur Fossil Buries Evolution. Acts & Facts. 48 (8): 10-13.
  3. Dvorsky, G. 2020. Fossilized Stomach Contents of Armored Dinosaur Reveal its Last Meal. Gizmodo. Posted on Gizmodo.com June 2, 2020, accessed June 7, 2020.
  4. Clarey, T. 2020. Carved in Stone. Dallas, TX: Institute for Creation Research.
  5. Clarey, T. 2015. Dinosaurs in Marine Sediments: A Worldwide Phenomenon. Acts & Facts. 44 (6).

Opracowano na podstawie: T. Clarey, „Dinosaur washed out to sea with its last meal”, opublikowane na icr.org 10 czerwca 2020.

Zobacz również

Popularne artykuły

Czy pterozaury miały pióra?

Pterozaury były latającymi gadami i choć czasami nazywa się je latającymi dinozaurami, to jednak „technicznie” różniły się od dinozaurów. Naukowcy ewolucyjni jeszcze...

Archeopteryks: ptak czy gad? A może nie?

Archeopteryks jest prawdopodobnie najsłynniejszą skamieliną, jaką kiedykolwiek odkryto. Ma mieszankę cech podobnych do ptaków i gadów, a po raz pierwszy opisany został zaledwie dwa lata...

Eksplozja kambryjska

Podręczniki opisują zapis kopalny jako „najlepszy dowód” na ewolucję. Twierdzą, że zapis kopalny dowodzi  ewolucji, ponieważ wydaje się, że istnieje sukcesja od...
Skip to content