Abelisaurus comahuensis

Zobacz również

Abelisaurus comahuensis

© Źródło: Wikimedia Commons, autor: PePeEfe, licencja: CC BY-SA 4.0

Abelisaurus, inaczej po prostu Abelizaur, to gadziomiedniczy teropod; nazwę tego podrzędu można tłumaczyć jako „stopa bestii” – należą do niego drapieżne dinozaury dwunożne, których dieta przeważnie obfitowała w mięso. Nie gardziły również padliną. Wśród naukowców panuje konsensus co do połowicznie wyprostowanej postawy teropodów. Posiadały także długi ogon (przydatny w gonitwie za zdobyczą – dzięki niemu utrzymywały równowagę) i silne tylne kończyny, znacznie, bo aż o 2/3, dłuższe od przednich. Przednie kończyny miały również zwykle mniej palców niż tylne. Zęby teropodów, jak przystało na drapieżniki, były ostre i posiadały ząbkowane krawędzie1.

Rozmiary teropodów były naprawdę duże; długość ciała samego Abelisaurusa to około 7 metrów, natomiast waga – ponad tona2. Co ciekawe, wymiary te zostały określone na podstawie badań czaszki, gdyż pełnego szkieletu nie odnaleziono3. Abelizaur znany jest od dawna. Opisany został już w 1985 roku, a autorami opisu są argentyńscy paleontolodzy: Jose F. Bonaparte oraz Fernando E. Novas. To właśnie w Argentynie odkryto skamieliny tego konkretnego gada; dokładniej – w rejonie Rio Negro, w formacji Anacleto. Przyjmuje się, iż gatunek żył w kredzie późnej4, a mianowicie w jej piątym wieku w erze mezozoicznej – kampanie, który miał trwać mniej więcej 11,5 miliona lat5. Nazwę gada można przetłumaczyć jako „jaszczur Abla”: sauros to właśnie jaszczur, natomiast pierwszy człon nawiązuje do odkrywcy skamieniałości – Roberta Abla. Comahuensis to nazwa przyporządkowana jedynemu znanemu gatunkowi tego dinozaura i odnosi się do regionu Comahue – właśnie w tym konkretnym miejscu dokonano odkrycia niekompletnych skamielin czaszki osobnika6.

Abelisaurus należy do gromady zauropsydów (a podgromady diapsydów) oraz rodziny abelizaurów, czyli abelisauridae (precyzyjniej rzecz ujmując, jest to klad mający rangę rodziny). Wchodzi ona w skład grupy ceratozaurów, posiadających zwykle cztery palce u przednich kończyn7. Najbardziej znane osobniki tego infrarzędu szczyciły się również rogami w okolicy nosa8. Gady z rodziny abelisauridae mogły pochwalić się mocnymi, masywnymi kończynami dolnymi, a także charakterystycznymi, bogatymi w zagłębienia czaszkami, które zazwyczaj były krótkie i wysokie. Dinozaury z tego kladu żyjące w późniejszym czasie miały również grzebienie kostne nad oczami9, nie stwierdzono ich natomiast w przypadku Abelisauruscomahuensis. Nadrodziną Abelizaura jest grupa zwana abelizauroidami. Pojawiła się ona w czasie jury i uznaje się, iż przetrwała do końca kredy. Do tej pory najstarszym znanym członkiem tej nadrodziny jest bazalny Eoabelisaurus10.


Przypisy

  1. https://pl.wikipedia.org/wiki/Teropody [dostęp: 16.03.2022].
  2. https://dinoanimals.com/dinosaurdatabase/abelisaurus-comahuensis/ [dostęp: 16.03.2022].
  3. https://pl.wikipedia.org/wiki/Abelizaur [dostęp: 16.03.2022].
  4. https://dinoanimals.com/dinosaurdatabase/abelisaurus-comahuensis/ [dostęp: 16.03.2022].
  5. https://pl.wikipedia.org/wiki/Kampan [dostęp: 16.03.2022].
  6. https://pl.wikipedia.org/wiki/Abelizaur [dostęp: 16.03.2022].
  7. https://pl.wikipedia.org/wiki/Ceratozaury [dostęp: 16.03.2022].
  8. https://pl.wikipedia.org/wiki/Ceratozaur [dostęp: 16.03.2022].
  9. https://pl.wikipedia.org/wiki/Abelizaury [dostęp: 16.03.2022].
  10. https://pl.wikipedia.org/wiki/Abelizauroidy [dostęp: 16.03.2022].

Zobacz również

Poprzedni artykułAbditosaurus kuehnei
Następny artykułAbrictosaurus consors

Popularne artykuły

Obrzydliwa tajemnica Darwina… jeszcze bardziej obrzydliwa!

Problem braku form przejściowych w zapisie kopalnym zauważył sam Karol Darwin, stwierdzając, że jest to argument przeciwko zaproponowanej przez niego koncepcji stopniowej...

Mit ewolucji małpy w człowieka

Czy oparcie całej gałęzi nauki o pochodzeniu o mit ewolucji ma sens? Przeciętny czytelnik często wiedziony jest do przekonania,...

Dlaczego atakują nas komary?

Znamy je z uciążliwych dla nas, ludzi, gustów żywieniowych. Potrafią nas zlokalizować między innymi dzięki zdolności wykrywania dwutlenku węgla (CO2) w naszym...
Skip to content