Leniwiec trójpalczasty (Bradypus tridactylus) jest gatunkiem ssaka zaliczanego do rodziny leniwcowatych (Bradypodidae). Zasięg naturalnego występowania zwierzęcia rozciąga się na północne rejony Ameryki Południowej. Zasiedla głównie tropikalne lasy deszczowe.
Leniwiec prowadzi samotniczy tryb życia. Przeważającą ilość czasu spędza na drzewach. Przedstawiciele tego gatunku słyną ze swojej powolności oraz skłonności do przesypiania większej części dnia.
Opis
Leniwce trójpalczaste wyróżniają się zaokrągloną głową. Niewielkie, umieszczone na jej wierzchu uszy zewnętrzne są ledwo widoczne. Kończyny przednie odznaczają się dość wątłą budową. Jednak są one dwukrotnie dłuższe od tylnych łap. Z palców zwierząt – tak z przodu, jak i z tyłu – wyrastają długie, zakrzywione pazury. Środkowy charakteryzuje się relatywnie największymi rozmiarami. U leniwców występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samce są znacznie mniejsze i lżejsze od samic. Osobniki płci męskiej dorastają maksymalnie do 55 cm długości, a ich waga oscyluje na poziomie od 3,2 do 6 kg. Długość ciała samic może natomiast wynosić nawet 75 cm. Z reguły osiągają one masę od 3,8 do 6,8 kg.
Ciała leniwców trójpalczastych porośnięte są długimi na około 10 cm włosami, pod którymi znajduje się krótszy i delikatniejszy podszerstek. Zwierzę wyróżnia zielonkawe ubarwienie tułowia. Ten pozwalający na łatwe wtopienie się w otoczenie kolor leniwce zawdzięczają złotym algom, z którymi pozostają w symbiozie. Grzbiet oraz górną część przednich kończyn zwierząt pokrywają ciemne plamy. Samce można łatwo rozpoznać po dodatkowej zlokalizowanej na plecach pomarańczowej lub żółtej plamce przedzielonej czarną linią.
Leniwce trójpalczaste mają duże, wyposażone w okrągłe źrenice oczy. Dysponują zdolnością widzenia obuocznego. Przypuszcza się, że są daltonistami (czyli nie są w stanie rozróżniać kolorów). Mają jednak świetnie rozwinięty słuch i węch.
Anatomia
Zwierzę wyróżnia się bardzo elastyczną szyją. Ta zbudowana z dziewięciu kręgów szyjnych część ciała pozwala leniwcom na swobodne obracanie głową w zakresie nawet 330 stopni oraz kiwanie nią w przód i w tył w zakresie 270 stopni. Na jamie nosowej zlokalizowana jest para otworów. Samce dysponują jedynie szczątkowymi pęcherzykami nasiennymi. Nie mają natomiast moszny ani gruczołu krokowego. Dla samic charakterystyczna jest natomiast prosta macica oraz dwa gruczoły mlekowe umiejscowione w okolicach klatki piersiowej.
Masywny, pokryty licznymi bruzdami język ma różowy kolor. Zęby zwierzęcia są proste i okrągłe. Te umieszczone w przedniej części górnej szczęki wyróżniają się wyraźnie mniejszym rozmiarem w porównaniu do pozostałych elementów uzębienia. Układ pokarmowy leniwca ma skomplikowaną budowę.W jego jelicie ślepym występuje duży uchyłek.
Występowanie i siedlisko
Leniwce trójpalczaste zamieszkują wyłącznie tropikalne lasy deszczowe. Ich naturalne terytoria obejmują obszary takich krajów, jak Gujana, Surinam, Gujana Francuska, wschodnia Wenezuela i północna Brazylia. Jest to gatunek monotypowy. Oznacza to, że w jego obrębie nie wydziela się żadnych podgatunków.
Zachowanie i biologia
Leniwce trójpalczaste zalicza się do roślinożerców. Żywią się głównie liśćmi, gałązkami oraz pąkami drzew. Do jego ulubionych przysmaków należą części takich roślin, jak cekropka, a także Ceiba samamuma, Elizabetha paraensis i Hevea viridis. Leniwce te nierzadko padają ofiarą jaguarów, anakond oraz orłów.
Leniwiec trójpalczasty często odpoczywa zawieszony pazurami na gałęziach drzew. W ten sposób może przespać nawet 18 godzin w ciągu doby. Na ziemię schodzi wyłącznie po to, żeby załatwić swoje potrzeby fizjologiczne. Jego odchodami żywią się larwy niektórych chrząszczy. Zwierzę potrafi doskonale pływać. Wydaje także charakterystyczne odgłosy.
Rozmnażanie
Samce i samice kopulują ze sobą na drzewach. Mogą to robić w pozycji od przodu lub od tyłu. Ciąża u leniwców trwa pół roku. Po jej zakończeniu na świat przychodzi zazwyczaj jedno młode, którego ciało pokrywa gęste, miękkie futro. Pokrywa włosowa zwierzęcia z wiekiem staje się ciemniejsza i bardziej szorstka.
Leniwce dysponują zdolnością widzenia od urodzenia. Matka karmi je mlekiem przez około 4 tygodnie. W tym czasie młode szybko rosną i przybierają na wadze. Zwierzęta stają się zdolne do rozrodu w wieku około trzech lat.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Jaszczurka perłowa – jaszczurka perlista
- Ibis czczony
- Kim byli neandertalczycy?
- Czy dinozaury żyły na zimnej Alasce?
- Mit płaskiej Ziemi w historii chrześcijaństwa
Źródło
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Pale-throated_sloth [dostęp: 29.11.2024]
© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Fernando Flores. Licencja: CC BY-SA 2.0.
