Czapla siwa (Ardea cinerea) to gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny czaplowatych (Ardeidae). Zasiedla Europę, Azję i Afrykę. W Polsce jest to nieliczny ptak lęgowy, częściowo osiadły. Nie jest zagrożony.
Środowiskiem życia tego gatunku są płytkie wody przy jeziorach, rzekach, trzcinowiskach oraz polach ryżowych. Gniazduje zazwyczaj w pobliżu wód słodkich, na wybrzeżach pojawia się tylko zimą.
Opis
Czapla siwa ubarwieniem przypomina żurawia, ale jest od niego mniejsza i ma inną sylwetkę. Nie występuje dymorfizm płciowy. Jej głowa jest biała, z czarnymi bokami ciemienia i ozdobnymi piórami na potylicy. Skrzydła, wierzch ciała i ogon są szare. Końce skrzydeł są zaokrąglone. Długa szyja jest biaława, z rzędami czarnych kresek układających się w pionowe linie. Dziób jest żółty. W sezonie lęgowym na grzbiecie pojawiają się jasne, wydłużone barkówki. Na nasadzie skrzydeł ma czarną plamę, a po bokach ciała czarny pasek. Nogi są długie, żółtawobrązowe. Młode osobniki mają ciemniejszy dziób i nogi, są bardziej szare niż dorosłe osobniki i mają ciemny wierzch głowy.
Sposób ułożenia szyi przez czaplę siwą może wydawać się nienaturalny. Może ona jednak bez trudu bardzo mocno wyginać szyję, dzięki specjalnej budowie kręgów szyjnych. W dwóch miejscach na szyi występuje także coś w rodzaju stawów.
Odżywianie
Czapla siwa żywi się głównie rybami, poza tym drobnymi ssakami i małymi ptakami, żabami, ślimakami, skorupiakami oraz wężami. Potrafi także w locie łapać owady. Zimą na polach szuka myszy, szczurów oraz dżdżownic. Dziennie czapla siwa zjada od 300 do 500 g pokarmu. Zjadane przez nią ryby mają długość 10-25 cm. Umie złapać nawet półkilogramowego karpia, jednak nie potrafi go połknąć.
Czapla w trakcie polowania brodzi w wodzie majestatycznie i powoli, aby nie płoszyć ryb. Stoi także na jednej nodze, cierpliwie wypatrując ryb, a gdy któraś z nich wypłynie na mieliznę, szybkim wyrzutem dzioba chwyta ją i połyka. Najbardziej aktywna jest o świcie i o zmierzchu. Jest ostrożnym ptakiem. Zazwyczaj widuje się samotne osobniki lub kilka ustawionych w linii wzdłuż brzegu, gdy wypatrują zdobyczy. W trakcie polowania długo pozostaje w bezruchu, nawet kilka godzin.
Jej lot jest ociężały i powolny, ale ptak ten potrafi nagle zwinnie zanurkować do gniazda lub na żerowisko. Broniąca się czapla bardzo szybko i celnie atakuje oczy wroga.
Kiedy odpoczywa, stoi zwykle na jednej nodze, napuszona, skulona, z szyją ukrytą w ramionach. Czasem przybiera wymyślne pozy, kołysząc się na nogach, podskakując, przykucając lub nienaturalnie wyginając szyję.
Rozmnażanie czapli siwej
Czapla siwa ma jeden lęg w roku, przystępuje do niego pod koniec marca. Jaja są wysiadywane przez oboje rodziców przez około 30 dni. Pisklęta wykluwają się niedołężne, pokryte srebrzystym puchem. Pozostają w gnieździe przez około 2 miesiące.
Czapla gniazduje kolonijnie. Jej gniazdo umieszczone jest na drzewie. Składa się ono z patyków i gałęzi, wyściółkę stanowią liście i trawa. Budują je oba ptaki z pary, często podkradając materiał innym czaplom. Gniazdo może być wykorzystywane przez kilka lat.
Najdłużej żyjąca czapla miała 25 lat.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Oblaczek granatek
- Echidna ogniwowa
- Durupinar – czy Arka Noego została odnaleziona?
- Nauka kontra religia – kto ma rację?
- Cyrkon, hel i pole magnetyczne – co mają wspólnego z wiekiem naszej planety
Źródła
1. https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Czapla_siwa
2. https://jestemnaptak.pl/atlas-ptakow/czapla-siwa/
© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Alexis Lours. Licencja: CC BY-SA 4.0.
