Tajemnice pisma chińskiego – cz. 12: Potop

Zobacz również
Strona głównaZiemia i kosmosHistoriaTajemnice pisma chińskiego – cz. 12: Potop
Posłuchaj artykułu
1.0x
0:00 ...
Audio generowane przez AI i może zawierać błędy

Pismo chińskie powstało zapewne jeszcze za życia Noego, który umarł 350 lat po potopie (Rdz 9,28). Jego twórca wiedział o stworzeniu pierwszej pary i rajskiego ogrodu, kuszeniu przez diabła, upadku z powodu pożądania zakazanego owocu, a także o ofiarach zapowiadających Mesjasza. Co wiedział o potopie?

Obietnica

Ideogram, który w piśmie chińskim wyraża imię Noego (Nuah) składa się z dwóch obrazków: „obietnica”, „zapowiedź” oraz „druga”, czyli „powtórzona obietnica”. Ma to sens w kontekście Księgi Rodzaju, gdyż Bóg dał obietnicę mesjańską Adamowi (Rdz 3,15), która została potwierdzona w narodzinach Noego. Jego imię oznaczało po hebrajsku pocieszyciela przynoszącego ludziom ulgę (Rdz 5,28-29). Jezus Chrystus, który pochodził od Noego przez Sema, Hebera i Abrahama, wypełnił tę obietnicę. Dlatego powiedział: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28 BT). Taki jest sens znaków tworzących imię Noego w piśmie chińskim.

Noe-pismo-chinskie
Rys. 1. Znaki oznaczają kolejno: obietnica + druga = Noe

W piśmie chińskim wiele słów zawiera ideę zapowiedzi, ale „obietnica” (chiń. nuò) w imieniu Noego nawiązuje do klątwy w wyniku upadku pierwszych ludzi, której częścią była ziemia rodząca ciernie (Rdz 3,17-19). Słowo „obietnica” (chiń. nuò) składa się z pięciu znaków. Pierwszy oznacza „słowa”, czyli zapowiedź, która dotyczyła losów człowieka. Po jego grzechu człowiek żyje na ziemi rodzącej ciernie, o czym informują kolejne znaki zawarte w chińskim słowie „obietnica”. Bóg przyobiecał Mesjasza (Rdz 3,15), którego ofiara usunie skutki grzechu, włącznie z klątwą reprezentowaną przez ciernie.

obietnica-pismo-chinskie
Rys. 2. Znaki oznaczają kolejno: słowa + człowiek + ciernie + życie + ziemia = obietnica

Wielki statek

Słowo „arka” (chiń. fangzhou) w piśmie chińskim składa się ze znaku „prostokąta” (chiń. fang) i „łodzi” (chiń. zhou). Twórca chińskiego pisma niezależnie potwierdził biblijną relację o prostokątnym kształcie Arki (Rdz 6,15). W wielu mitach Arka występuje jako skrzynia, jak w przypadku Ozyrysa, Dionizosa i Deukaliona, którzy byli zamknięci w niej na morzu1. Biblijne słowo „arka” (hebr. tebah) oznacza „skrzynię” o kształcie „trumny”, czyli prostokątnym2.

prostokatny-ksztalt-chinski
Rys. 3. chiń. „fang”

To samo chińskie słowo fang (Rys. 3), które oznacza prostokątny kształt, jaki miała Arka, w formie przymiotnikowej znaczy „prawy”, „wyprostowany”, „trzymający się kursu”. Wydaje się to przemyślanym zabiegiem twórcy chińskiego pisma, gdyż to słowo opisywało kształt Arki i jej zachowanie w czasie nawałnicy, a także charakter bohatera potopu, który według Biblii i pozabiblijnych tradycji był człowiekiem „sprawiedliwym” i „prawym” (Rdz 6,9).

arka-pismo-chinskie
Rys. 4. Znaki oznaczają kolejno: prostokąt + łódź = arka

Jednym z najbardziej fascynujących chińskich piktogramów jest „duży statek” (chiń. chuán), gdyż zawiera znaki: „osiem”, „osób” w „łodzi”3. Może tu chodzić tylko o Arkę, w której było 8 osób (Rdz 7,7), ponieważ okręty pasażerskie i transportowe wymagały liczniejszej załogi. Jedynie do obsługi barki wystarcza kilka osób, zaś Arka Noego przypominała barkę (Rdz 6,15). Skąd o tym wiedział autor chińskiego pisma, które powstało przed Biblią, jeśli nie od naocznych świadków?

duzy-statek-pismo-chinskie
Rys. 5. Znaki oznaczają kolejno: łódź + osiem + osób = duży statek

Ósemka, od której pochodzi ludzkość

Współczesna medycyna wyróżnia 8 podstawowych grup krwi (A+, A−, B+, B−, AB+, AB−, O+, O−)4. Czy pochodzą one od ośmiu osób, które dały początek ludzkości po potopie? Zgodnie z Biblią potop przeżyli: Noe, Sem, Jafet, Cham i ich żony (Rdz 7,13). Ten sam wzorzec występuje w wielu historiach o potopie i początkach ludzkości, a mianowicie: praojciec ma trzech synów, którzy dali początek narodom (Rdz 9,18-19).

Szczegół o ośmiu osobach, które przeżyły potop pojawia się tak często w przekazach o potopie, że jeden z badaczy stwierdził: „Należy przyjąć, że te historie muszą mieć wspólne korzenie”5. Na przykład, według Popol Vux, księgi Majów, która opisuje stworzenie i potop, początek ludzkości dali po potopie czterej mężowie (Balam-Quitzé, Balam-Acab, Mahucutah, Iqui-Balam) oraz ich cztery żony, które pozostały bezimienne6, podobnie jak w Biblii (Rdz 7,13).

Według hinduskiej wersji potop przeżyło siedmiu mędrców Riszi, którzy weszli na statek wraz z Manu. Zabrali z sobą nie tylko przedstawicieli zwierząt oraz nasiona uprawnych roślin, ale także przedpotopową wiedzę, którą przekazali nowej rasie ludzi po potopie7. Ukazywano ich jako mężczyzn, gdyż w hinduskiej kulturze kobiety nie mogły być mędrcami.

W Egipcie istniała podobna tradycja o ośmiu „Pradawnych” (egip. Szebtiw), którzy przynieśli zaawansowaną wiedzę z rajskiej epoki „pierwszego razu” (egip. Zep tepi) po kataklizmie, który pogrążył tamten świat w oceanie8. Egipcjanie deifikowali w Ogdoadzie cztery pierwotne pary męsko-żeńskie, które dały początek obecnemu światu i cywilizacji, przekazując ludziom wiedzę o rolnictwie, hodowli, rzemiośle i metalurgii9. Ósemka „Pradawnych” (egip. Szebtiw), tak samo jak Ogdoada, była zmitologizowaną wersją ośmioosobowej rodziny Noego.

Chiński ideogram, który oznacza globalną katastrofę, to „potop” (chiń. hóng). W tym słowie występują znaki: „woda” i „wszystko”. Co znamienne, słowo „wszystko” tworzy sekwencja znaków: „razem”, „ziemia” i „osiem”10. Tak więc chińskie słowo „potop” ilustruje kataklizm, który pogrążył w wodzie wszystko na ziemi, z wyjątkiem ośmiu osób w Arce Noego (Rdz 7,13.33).

potop-pismo-chinskie
Rys. 6. Znaki oznaczają kolejno: woda + wszystko (razem + ziemia + osiem) = potop

Innym chińskim słowem, które zawiera ósemkę, jest zwrot „to, co pozostaje”, „to, co zostało przekazane” (chiń. yán)11. Oznacza ono „przekaz”, czyli zachowane dziedzictwo historii12. W najstarszej formie tego znaku „woda” była przedstawiona jako fale, na których unosiło się osiem osób13.

przekaz-pismo-chinskie
Rys. 7. Znaki oznaczają kolejno: woda + osiem + osób = przekaz

Znak ósemki występuje w chińskim zwrocie „wspólne dla wszystkich”, „powszechne” (chiń. gōng)14. To jest logiczne, skoro ośmioosobowa rodzina Noego stanowiła wspólny początek dla całej ludzkości. Co znamienne, Chińczycy używają tego samego znaku w znaczeniu „pradziad”15. Noe z rodziną byli pradziadami całej ludzkości (Rdz 9,18-19).

wspolne-pismo-chinskie
Rys. 8. Znaki oznaczają kolejno: osiem + osób = wspólne

Czy przypadkiem ósemka pojawia się również w chińskim słowie „wyjaśnić”, „opowiedzieć” (chiń. shuō)? Składa się ono z trzech znaków: „słowa”, „ośmiu”, „starszych”. Znak „starszy” oznaczał najstarszego w rodzinie, czyli patriarchę. Osiem osób z rodziny Noego, którzy byli przodkami wszystkich, potrafiło wyjaśnić pochodzenie wszystkiego.

wyjasnic-pismo-chinskie
Rys. 9. Znaki oznaczają kolejno: słowa + ośmiu + starszych = wyjaśnić

Nie przypadkiem istnieją setki przekazów o potopie na wszystkich zamieszkałych kontynentach16. Wiele dawnych kultur zachowało pamięć o ośmioosobowej rodzinie, od której pochodzi ludzkość, co zgadza się z biblijną relacją. Zdumiewające podobieństwa istnieją także między różnymi systemami najwcześniejszego pisma, które było obrazkowe, zarówno sumeryjskie, jak i egipskie, chińskie czy japońskie.

Tęcza

Noe po opuszczeniu Arki zbudował ołtarz na górze Ararat, na którym złożył Bogu ofiarę (Rdz 8,19-20). Bóg zawarł z nim – jako reprezentantem ludzkości – przymierze, obiecując „że już nigdy nie zostanie wytępione żadne ciało wodami potopu i że już nigdy nie będzie potopu, który by zniszczył ziemię” (Rdz 9,11 BW). Tę obietnicę i przymierze Bóg przypieczętował tęczą na niebie (Rdz 9,13-17). Co znamienne, chińskie słowo „tęcza” (chiń. ní) składa się ze znaków „deszcz” i „zakończenie”.

tecza-pismo-chinskie
Rys. 10. Znaki oznaczają kolejno: deszcz + zakończenie = tęcza

Tradycja o tęczy symbolizującej przymierze z Bogiem zachowała się w wielu kulturach17. Grecy personifikowali tęczę jako Iris, boską posłankę nadziei, która łączyła niebo z ziemią18. W mezopotamskim Eposie o Gilgameszu bogini Bēlet-ilī podniosła po potopie niebiański naszyjnik z wielobarwnych kamieni – przypominający tęczę – jako pamiątkę katastrofy i przymierza po niej19. Chińczycy mieli podobny mit o partnerce bohatera potopu Fu Xi, której imię Nüwa brzmiało podobnie jak Noe. Nüwa naprawiła pęknięte niebo kolorowymi kamieniami, które kojarzono z barwami tęczy20. W Indiach tęczę nazywano „łukiem Indry” (Indradhanush), czyli bóstwa burzy i nieba21. W nordyckich wierzeniach tęcza łączyła świat ludzi (Midgard) ze światem boskim (Asgard)22. Podobnie rozumiały tęczę afrykańskie plemiona, traktując ją jako łącznika obu tych światów23. Czirokezi w Ameryce uważali tęczę za znak świętego przymierza ludzi ze Stwórcą, a także odrodzenia życia po potopie, podczas gdy dla Nawahów była ścieżką boskich istot24.

Sceptycy próbują wyjaśnić biblijne opisy stworzenia i potopu jako zapożyczenia z wcześniejszych mezopotamskich źródeł, ale znaki pisma chińskiego zadają kłam tej hipotezie, gdyż nie było związku między wczesną kulturą chińską i hebrajską. Gdyby chińskie pismo powstało po spisaniu Księgi Rodzaju, sceptycy twierdziliby, że Chińczycy skopiowali z niej swoje wierzenia, ale tak nie było. Twórca chińskiego pisma przedstawił w jego znakach historię stworzenia, kuszenia i upadku ludzi, a nawet potopu niezależnie od Biblii i mezopotamskich źródeł. Dodał szczegóły, które w nich nie występują, ale z nimi harmonizują. Stanowi to niezależne poświadczenie dla historyczności tych wydarzeń i wspólnych korzeni całej ludzkości.

Polecamy również poniższe artykuły:


Przypisy

  1. Plutarch, Moralia: De Iside et Osiride, 5, 356 (13); 367 (42); Homer, Hymn do Dionizosa, 7; Apollodoros, Biblioteka, 1, 7:2.
  2. G. W. Bromiley (red.), The International Standard Bible Encyclopedia, t. 1, s.v. „Ark of Noah”, Grand Rapids: Eerdmans, 1979, s. 291.
  3. C. H. Kang, E. R. Nelson, The Discovery of Genesis: How the Truths of Genesis Were Found Hidden in the Chinese Language, Saint Louis: Concordia Publishing House, 1979, s. 95-96.
  4. Blood Types: What They Are and Mean for Your Health, Cleveland Clinic, 14.03.2023, w: https://my.clevelandclinic.org/health/treatments/21213-blood-types [dostęp: 15.09.2026]; L. Dean, Blood Groups and Red Cell Antigens, Bethesda: National Center for Biotechnology Information, 2005, s. 31-34; 67-76.
  5. C. Martin, Flood Legends, Green Forest: Master Books, 2009, s. 54.
  6. Popol Vuh, 4, 2.
  7. Śrimad Bhagavatam (Bhagavata Purana), 8, 24:31-33; Matsjapurana, 2:10-13.
  8. E. A. E. Reymond, The Mythical Origin of the Egyptian Temple, New York: Barnes & Noble, 1969, s. 80-95; S. Horn (red.), The SDA Bible Dictionary, s. v. „Cherub”, Washington D. C.: Review and Herald, 1960, s. 189; W. Chrostowski, Ogród Eden, Warszawa: Vocatio, 1996, s. 112.
  9. D. P. Silverman, Ancient Egypt, Oxford: Oxford University Press, 2003, s. 120-121.
  10. C. H. Kang, E. R. Nelson, The Discovery of Genesis…, op. cit., s. 98.
  11. Ang. what follows.
  12. C. H. Kang, E. R. Nelson, The Discovery of Genesis…, op. cit., s. 98.
  13. Ibid.
  14. C. H. Kang, E. R. Nelson, The Discovery of Genesis…, op. cit., s. 100-101.
  15. Ibid., s. 100.
  16. T. H. Gaster, Myth, Legend, and Custom in the Old Testament, New York: Harper & Row, 1969, s. 82; R. Schoch, Voyages of the Pyramid Builders, New York: Penguin, 2003, s. 249; G. Hancock, Fingerprints of the Gods, New York: Tree Rivers Press, 1995, s. 193; H. S. Bellamy, Moons, Myths and Men: A Reinterpretation of the Catastrophic Theory, London: Faber & Faber, 1936, s. 120; J. P. Robinson, The Myth of Man, Kingston: Earthrise Books, 2018, s. 401; J. G. Frazer, Folklore in the Old Testament: Studies in Comparative Religion, Legend and Law, New York: Avenel Books, 1923, s. 46-143; R. Conolly, Flood, „Creation”, 13/1, 2000/2001, s. 29; C. Berlitz, The Mystery of Atlantis, New York: Avon, 1984, s. 98; J. Whitcomb, H. Morris, The Genesis Flood: The Biblical Record and Its Scientific Implications, Philadelphia: Presbyterian and Reformed Publishing, 1961, s. 48; D. Gish, Dinosaurs by Design, Green Forest: Master Books, 1992, s. 74; T. LaHaye, J. Morris, The Ark on Ararat, Nashville: Thomas Nelson, 1976, s. 235; D. J. Kennedy, J. Newcombe, What If the Bible Had Never Been Written?, Thomas Nelson Publishers, Nashville 1994, s. 164; W. Gitt, Questions I Always Get Asked, Bielefeld: Christliche Literatur-Verbreitung, 1992, s. 118; F. Hitching, The World Atlas of Mysteries, London: Pan Books, 1978, s. 165; M. W. Meyer, The Ancient Mysteries: A Sourcebook, San Francisco: Harper & Row, 1987, s. 5.
  17. J. R. Bailewalkery, The God-Kings and the Titans, New York: St. Martin’s Press, 1973, s. 76; B. G. Walker, The Women’s Encyclopedia of Myths and Secrets, s.v. „Rainbow”, Edison: Castle Books, 1996, s. 840; N. Julien, The Mammoth Dictionary of Symbols, s.v. „Rainbow”, London: Robinson, 1996, s. 345; J. Chevalier, A. Gheerbrant, Dictionary of Symbols, s.v. „Rainbow”, London: Penguin Books, 1996, s. 784-786.
  18. Homer, Iliada, 11:27-28; Wergiliusz, Eneida, 5:608-658; 9:13-14; Hezjod, Teogonia, 265-269, 780-785.
  19. Epos o Gilgameszu, 11:164-167.
  20. Huainanzi, rozdział 6 (Lanming xun), w: J. S. Major (red.), The Huainanzi: A Guide to the Theory and Practice of Government in Early Han China, New York: Columbia University Press, 2010, s. 261.
  21. Atharva Veda, 15, 1:6.
  22. The Poetic Edda (Edda Starsza), tłum. Carolyne Larrington, s. 4-7.
  23. J. S. Mbiti, Afrykańskie religie i filozofia, Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1980, s. 49-51, 99-101.
  24. J. Mooney, Myths of the Cherokee, Washington: Nineteenth Annual Report of the Bureau of American Ethnology, 1902, s. 256-261; G. A. Reichard, Navaho Religion: A Study of Symbolism, Princeton: Princeton University Press, 1974, s. 146-149.

© Źródło zdjęcia głównego: Canva – ilustracja zmodyfikowana.

Jeśli podzielasz naszą misję i chciałbyś wesprzeć nasze działania, możesz to zrobić:

Z góry dziękujemy za okazaną nam pomoc!

Zobacz również

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Popularne artykuły