Rulik nadrzewny (Lycogala epidendrum) znany też jako rulik groniasty, jest przedstawicielem rodziny śluzowców (Myxomycota, Mycetozoa, Myxomycetes), zwanych też śluzoroślami (Eumycetozoa). Zwierzę to ze względu na specyficzny wygląd często jest błędnie utożsamiane z grzybem.
Rulik nadrzewny wytwarza tzw. aetalia, czyli ciałka owocnikowe. Zwykle ma to miejsce w okresie od czerwca do listopada. Ciałka te występują pojedynczo lub w grupach. Można je zobaczyć na dużych kłodach drzewa. Dotyczy to zwłaszcza rozkładającego się drewna.
Aetalia swym wyglądem przypominają małe poduszkowate plamy w kolorze różowym bądź brązowym. Naruszenie zewnętrznej błony tych owocników przed ich dojrzewaniem z reguły skutkuje wydzieleniem przez nie różowej substancji. Wraz z upływem czasu owocnik przybiera brązową barwę.
Ruliki groniaste w okresie od grudnia do maja wykazują tendencje do przemieszczania się. W tym czasie wyglądają jak małe czerwone ameby. Organizmy te żywią się głównie bakteriami, zarodnikami grzybów, nasionami roślin, a także pierwotniakami. W skład ich diety wchodzą także cząstki martwej materii organicznej.
Opis
W trakcie etapu plazmodialnego ruliki nadrzewne wyróżniają się czerwonym ubarwieniem. Pomimo takiego charakterystycznego umaszczenia rzadko można je jednak dostrzec na pierwszy rzut oka. Później pojedyncze osobniki wydzielają chemiczne sygnały, dzięki którym mogą połączyć się, tworząc aetalię, czyli owocnik. Struktury takie z reguły mierzą od 3 do 15 mm. Młode owocniki zazwyczaj można rozpoznać po jaśniejszym ubarwieniu. Im starsza jest dana aetelia, tym ciemniejsza się staje.
Owocniki zwykle mają okrągły lub lekko spłaszczony kształt. Ich powierzchnia jest szorstka lub pokryta brodawkami. Wydzielana przez nie na początku różowa substancja o konsystencji pasty z czasem staje się masą zarodników przypominających proszek. Średnica zarodników wynosi od 6 do 7,5 μm. Wyróżnia je okrągły kształt oraz siateczkowata budowa. Mogą mieć one kolor ochrowy lub lawendowy. W masie zarodników znajdują się też długie, spłaszczone, rozgałęzione rurki pokryte poprzecznymi zmarszczkami i fałdami.
Przy okazji polecamy zapoznać się z artykułami:
- Nornik bury
- Aksis czytal – jeleń aksis – czytal
- Chińskie piktogramy przedstawiają historię z Księgi Rodzaju
- Jak życie zaczęło… żyć?
- O czym rozmawiają rośliny
Źródło
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Lycogala_epidendrum [dostęp: 14.11.2024]
© Źródło zdjęcia głównego: Wikimedia Commons. Autor: Benny Mazur. Licencja: CC BY 2.0.
