Ewolucjoniści stracili wiarę w makroewolucję?

Ewolucjoniści wierzą w makroewolucyjne zmiany, czyli takie jak ewolucja gadów w ptaki, ale wśród skamielin nie ma przykładów przejścia płetwy w ramię lub kończyny w skrzydło. W zapisie kopalnym ich nie znaleziono. W rezultacie ewolucjoniści po cichu skapitulowali. Teraz mówią już tylko o wolnych zmianach polegających na adaptacji i różnorodności, czyli o zmianach mikroewolucyjnych, o jakich zawsze mówili kreacjoniści.

Brak form przejściowych

Odkryto miliardy skamielin, a wśród nich żadna nie pokazuje przejścia z bezkręgowca w kręgowca, z gada w ptaka czy z ryby w żabę. Dlatego ewolucjonistyczny uczony Jeffrey Schwartz przyznał, że „nie ma dowodu na formy przejściowe między gatunkami udokumentowanymi w zapisie kopalnym”¹.

Laicy sądzą, że przejściowe formy istnieją, gdyż mylą je ze zmianami mikroewolucyjnymi, którą są rezultatem różnorodności w ramach danego rodzaju. Wśród nich nie ma jednak zmian makroewolucyjnych, jakie zakładał Darwin. Istnienie takich makroewolucyjnych zmian kwestionują obecnie nawet ewolucjoniści, którzy są dobrze zorientowani w temacie².

George Simpson, wybitny amerykański paleontolog przyznał: „Regularna nieobecność form pośrednich dotyczy nie tylko ssaków, ale jest zjawiskiem niemalże powszechnym. Można stwierdzić, że takich form przejściowych nie odkryto, ponieważ nie istnieją”³. Steven Stanley, ewolucjonistyczny paleontolog przyznał: „Zapis kopalny nie dokumentuje stopniowych zmian prowadzących od jednej formy zwierząt lub roślin do zupełnie innej formy”⁴. Nikt nigdy nie zaobserwował zmian makroewolucyjnych wśród skamielin ani wśród żywych zwierząt.

Ewolucjoniści posługują się poniższym schematem pokazującym relacje między gatunkami i ich „wspólnymi przodkami”. Szkopuł w tym, że owi „wspólni przodkowie” są „brakującymi ogniwami”, bo choć odkryto miliardy skamielin, to wśród nich nie ma żadnego „brakującego ogniwa”, które by dowodziło makroewolucji. Tak więc, owi „wspólni przodkowie” nie istnieją.

Czego wymaga makroewolucja?

Makroewolucja wymaga: 1) spontanicznego powstania jednokomórkowych, samorozrodczych organizmów; 2) rozwoju z jednokomórkowych do wielokomórkowych organizmów; 3) do ryb; 4) do płazów; 5) do gadów; 6) do ssaków; 7) do małpokształtnych; 7) do ludzi.

Darwiniści oczekiwali, że skamieliny jej dowiodą, ale mimo dwóch wieków poszukiwań nie znaleziono żadnych form przejściowych. Dlatego po cichu zmienili definicję ewolucji. Już nie mówią o dowodach na makroewolucję, lecz o niewielkich zmianach w ramach danego gatunku, co jest formą ich kapitulacji. Mikroewolucyjne zmiany w wyniku adaptacji czy mutacji nie prowadzą do zmian makroewolucyjnych. Ich przykładem są różnice w dziobach zięb, które zaobserwował Darwin na Galapagos, gdyż zięby to wciąż zięby…

Eksperymenty z muszkami i bakteriami

Muszki owocowe były wielką nadzieją ewolucjonistów, ale zawiodły… Przez ponad 110 lat ewolucjoniści prowadzą eksperymenty z udziałem muszki owocowej (Drosophila)⁵. Stanowią one idealny poligon doświadczalny, ponieważ żyją krótko i mają tylko cztery pary chromosomów. Uczeni zaobserwowali tysiące pokoleń tych muszek i nieustannie nad nimi majsterkują. Za sprawą mutacji doprowadzili do powstania muszki z czterema skrzydełkami, a nawet muszki z podwójnym odwłokiem, ale nigdy do powstania innego stworzenia niż muszka. Ponad sto latach eksperymentów z muszkami powinno je uczynić podręcznikowym przykładem ewolucji, gdyby ta teoria była prawdziwa, ale tak się nie stało⁶. Muszki w każdym wariancie dalej są muszkami.

Ewolucjoniści sami już chyba stracili wiarę w makroewolucję, bo zamiast, tak jak Darwin z bufonadą zapowiadać rychłe odkrycie „brakującego ogniwa”, poprzestają na przykładach świadczących o dostosowaniu. Jednym z nich jest jaszczurka zwana murówką sycylijską (Podarcis sicula), która na wyspie wyparła lokalny gatunek murówki, zmieniła ubarwienie, do diety owadożernej dodała żywność roślinożerną. Wciąż jednak pozostała jaszczurką.

Przy pomocy doboru naturalnego można wyjaśnić dostosowanie, ale ono nie prowadzi do powstania zupełnie nowych gatunków. Także mutacje do tego nie prowadzą. Przykładem mogą być bakterie, które posiadały odporność na antybiotyki, ale bakterie są bakteriami. Dlatego prof. Jeffrey Schwartz słusznie stwierdził, że „nigdy nie zaobserwowano powstania nowych gatunków za sprawą jakiegokolwiek mechanizmu”⁷.

To, że ewolucjoniści coraz częściej uciekają się do takich przykładów jak zmutowane bakterie, aby bronić swojej teorii, pokazuje, że już nie wierzą w „brakujące ogniwo”. Po dwóch wiekach bezowocnych poszukiwań „świętego Graala” makroewolucji – skapitulowali. Teraz chcą nas przekonać, że dowodem ewolucji są zmiany wynikające z adaptacji, na które od dawna powołują się kreacjoniści, gdyż dowodzą, że Bóg stworzył zwierzęta z dużym potencjałem do zmian.

David Menton, profesor biologii z Washington University School of Medicine, napisał w konkluzji swoich badań: „Podsumowując, makroewolucja nie jest obserwowalna ani powtarzalna, ani sprawdzalna, dlatego nie kwalifikuje się jako fakt ani jako teoria naukowa. Ewolucja wymaga wiary od jej wyznawców, z których wielu zaprzecza istnieniu Stwórcy. Biblijny opis stworzenia również nie jest obserwowalny, powtarzalny ani sprawdzalny przez człowieka. Boskie stworzenie wymaga wiary od tych, którzy wierzą, że Biblia jest przekazem natchnionym przez Wszechmocnego i Wszechwiedzącego Boga, a Jego Słowo jest bardziej wiarygodne od ludzkich spekulacji”⁸.

Polecamy również poniższe artykuły:

• Problematyczna ewolucja wieloryba
• Plastyczność fenotypowa – ewolucja w tempie ekspresowym?
• Ewolucja ptaków popadła w tarapaty…

Przypisy

1. J. F. Schwartz, Sudden Origen: Fossils, Genes, and the Emergence of Species, New York, 1999, s. 300.
2. J. D. Morris, F. J. Sherwin, The Fossil Record, El Cajon: Institute for Creation Research, 2017, s. 129-177.
3. G. G. Simpson, Tempo in Mode and Evolution, New York: Hafner Publishing Company, 1965, s. 107.
4. S. M. Stanley, The New Evolutionary Timetable: Fossils, Genes, and the Origin of Species, New York: Basic Books, 1981, s. 40.
5. T. H. Morgan, Sex Limited Inheritance in Drosophila, „Science”, 32/812, 2014, s. 120-122.
6. B. Thomas, 100 Years of Fruit Fly Tests Show No Evolution, 29.07.2010, w: https://www.icr.org/article/a-100-years-fruit-fly-tests-show-no-evolution [dostęp: 20.07.2026].
7. J. F. Schwartz, Sudden Origen: Fossils, Genes…, op. cit.
8. D. Menton, Is Evolution a Theory, a Fact, or a Law? – or None of the Above?, „St. Louis MetroVoice”, 3/10, 1993.

© Źródło zdjęcia głównego: Canva.